Všechny místnosti
Co je to úniková hra?
Dárkové poukazy
ER Champ
Časové pásmo:
Set Me Free
Tutaj możecie zatrzeć granicę między fikcją a rzeczywistością. Czy odważycie się wejść do świata, w którym pozory mylą, a nic nie jest takie, jak się wydaje?... [více]
O společnosti
Tutaj możecie zatrzeć granicę między fikcją a rzeczywistością. Czy odważycie się wejść do świata, w którym pozory mylą, a nic nie jest takie, jak się wydaje? W tym miejscu każda chwila może odmienić wszystko.
Odkryjcie scenariusze, które z każdym oddechem pochłoną Was coraz bardziej.
Lokalizacje:
Brama A - Powstańców Śląskich 8
Brama B - Wysoka 4a
Brama C - Powstańców Śląskich 9
Powstańców Śląskich 8, Polsko
Powstańców Śląskich 8
ul. Powstańców Śląskich 8, 44-200 Rybnik
Volné místnosti v městě Powstańców Śląskich 8
Načítání...
Uzavřené hry v oddělení Powstańców Śląskich 8
Načítání...
Načítání...
Načítání...
Wysoka 4a, Polsko
Wysoka 4a
ul. Wysoka 4a, 44-200 Rybnik
Volné místnosti v městě Wysoka 4a
Uzavřené hry v oddělení Wysoka 4a
Nedávné recenze
Nováček
16 pts
Świetny pokój
08.01.26 | datum návštěvy: 22.12.25
Rewelacyjna aranżacja, dekoracje, pomysłowe zagadki i niespodziewany/spodziewany aktor 😅
Nedávno navštívené místnosti:
Celkové hodnocení: 9/10
Zákaznický servis: 10/10
Interiér: 10/10
Obtížnost: Střední
Navigátor
125 pts
Niewykorzystany potencjał
04.01.26 | datum návštěvy: 03.01.26
Na podstawie świetnych opinii i bardzo wysokiego miejsca w rankingu mieliśmy duże oczekiwania, które nie do końca zostały spełnione.
Zaczynając od najlepszych aspektów, zdecydowanie nie można się przyczepić do wystroju pokoju i wykorzystanych w nim efektów (dźwiękowych, świetlnych i nie tylko). Pod tym względem jest to pokój na miarę najlepszych w Polsce.
Niestety wszyscy odczuliśmy, że bardzo ucierpiały na tym zagadki. Coprawda sposób ich wprowadzania robi wrażenie, jest ciekawy i dopasowany do klimatu, ale samo rozwiązanie zbyt często sprowadza się do kilkucyfrowego kodu. Parę zagadek działa na bardzo podobnej zasadzie, stają się później mocno monotonne (owady, motyle, kształty tabliczek z numerami, zegary). Ponadto część z nich opiera się na szukaniu, co nie jest łatwe w ciemnym pokoju. Bywa też tak, że cała trudność polega na znalezieniu czegoś, bo potem rozwiązanie podane jest już na tacy. Brakowało nam też interakcji z pokojem (niemalże brak rozwiązań polegających np. na poukładaniu gdzieś jakichś elementów, przyłożeniu czegoś, dotknięciu) Pojawiło się parę ciekawych łamigłówek, ale w naszym odczuciu zostały one przytłoczone przez te powtarzalne i oklepane.
Przebolelibyśmy te zagadki, gdyby ratowała je fabuła, ale naszym zdaniem jest to najgorszy element Panoramy. Fakt, w zakończeniu pojawia się super motyw, ale to za mało. Fabuła (którą wysłuchujemy w poszczególnych "aktach") praktycznie w ogóle nie nawiązuje do pokoju, w którym się znajdujemy (poza tym, że to też hotel). Nie opisuje ona pomieszczeń, przedmiotów, czy zagadek występujących w otoczeniu gracza, wszyscy czuliśmy, jakby ta historia działa się gdzieś indziej. Fabuła była całkowicie "obok" prawdziwej rozgrywki, nie współgrała z nią (poza motywem "windy" która pojawia się też w pokoju, a nie tylko w historii - szkoda, że nie ma w fabule opisu, że coś się wydarzyło np. w kotłowni itp.)
Jeszcze jeden element, który naszym zdaniem nie wypalił, to obecność aktora. To co robił i kiedy się pojawiał było doskonałe, ale niestety był totalnie oddzielony od historii, nie miał żadnego uzasadnienia fabularnego (zwłaszcza drugie przebranie, z maską niczym z dżumy - jak to się ma do odsłuchanej historii?)
Podsumowując, mamy bardzo mieszane uczucia, gdyż byliśmy w "Chłopcu" i doświadczyliśmy już, jak Set Me Free potrafi doskonale zaimplementować historię do zagadek i klimatu, a wszystko łączy się w jedną całość. Tutaj natomiast, mimo ogromu projektu, mamy wrażenie że fabuła została "doklejona" do pokoju. Nie mówiąc już o zagadkach, którym też wiele brakuje do naszego ideału np. z "Cichej Nocy". Ale może to nam ten pokój po prostu "nie siadł" - warto sprawdzić samemu, bo potencjał ma ogromny.
Zaczynając od najlepszych aspektów, zdecydowanie nie można się przyczepić do wystroju pokoju i wykorzystanych w nim efektów (dźwiękowych, świetlnych i nie tylko). Pod tym względem jest to pokój na miarę najlepszych w Polsce.
Niestety wszyscy odczuliśmy, że bardzo ucierpiały na tym zagadki. Coprawda sposób ich wprowadzania robi wrażenie, jest ciekawy i dopasowany do klimatu, ale samo rozwiązanie zbyt często sprowadza się do kilkucyfrowego kodu. Parę zagadek działa na bardzo podobnej zasadzie, stają się później mocno monotonne (owady, motyle, kształty tabliczek z numerami, zegary). Ponadto część z nich opiera się na szukaniu, co nie jest łatwe w ciemnym pokoju. Bywa też tak, że cała trudność polega na znalezieniu czegoś, bo potem rozwiązanie podane jest już na tacy. Brakowało nam też interakcji z pokojem (niemalże brak rozwiązań polegających np. na poukładaniu gdzieś jakichś elementów, przyłożeniu czegoś, dotknięciu) Pojawiło się parę ciekawych łamigłówek, ale w naszym odczuciu zostały one przytłoczone przez te powtarzalne i oklepane.
Przebolelibyśmy te zagadki, gdyby ratowała je fabuła, ale naszym zdaniem jest to najgorszy element Panoramy. Fakt, w zakończeniu pojawia się super motyw, ale to za mało. Fabuła (którą wysłuchujemy w poszczególnych "aktach") praktycznie w ogóle nie nawiązuje do pokoju, w którym się znajdujemy (poza tym, że to też hotel). Nie opisuje ona pomieszczeń, przedmiotów, czy zagadek występujących w otoczeniu gracza, wszyscy czuliśmy, jakby ta historia działa się gdzieś indziej. Fabuła była całkowicie "obok" prawdziwej rozgrywki, nie współgrała z nią (poza motywem "windy" która pojawia się też w pokoju, a nie tylko w historii - szkoda, że nie ma w fabule opisu, że coś się wydarzyło np. w kotłowni itp.)
Jeszcze jeden element, który naszym zdaniem nie wypalił, to obecność aktora. To co robił i kiedy się pojawiał było doskonałe, ale niestety był totalnie oddzielony od historii, nie miał żadnego uzasadnienia fabularnego (zwłaszcza drugie przebranie, z maską niczym z dżumy - jak to się ma do odsłuchanej historii?)
Podsumowując, mamy bardzo mieszane uczucia, gdyż byliśmy w "Chłopcu" i doświadczyliśmy już, jak Set Me Free potrafi doskonale zaimplementować historię do zagadek i klimatu, a wszystko łączy się w jedną całość. Tutaj natomiast, mimo ogromu projektu, mamy wrażenie że fabuła została "doklejona" do pokoju. Nie mówiąc już o zagadkach, którym też wiele brakuje do naszego ideału np. z "Cichej Nocy". Ale może to nam ten pokój po prostu "nie siadł" - warto sprawdzić samemu, bo potencjał ma ogromny.
Nedávno navštívené místnosti:
Celkové hodnocení: 7/10
Zákaznický servis: 9/10
Interiér: 10/10
Obtížnost: Střední
Odpověď společnosti Set Me Free
Dziękujemy za tak rozbudowaną i szczerą opinię. Naprawdę doceniamy czas poświęcony na opisanie wrażeń. Pozwólcie, że spróbujemy dopowiedzieć kilka elementów, które mogły nie wybrzmieć w trakcie rozgrywki.
Panorama jest pokojem mocno inspirowanym Lśnienie Stephena Kinga, ale nie jest jego dosłowną adaptacją. Od początku zakładaliśmy, że fabuła, której gracze słuchają w „aktach”, nie będzie klasycznym opisem bieżących pomieszczeń czy zagadek, lecz retrospektywną historią hotelu i rodziny, stanowiącą tło dla Waszej własnej przygody.
To, co przeżywacie jako gracze, nie jest „tą samą historią”, lecz drugą warstwą. Wasza rozgrywka to teraźniejszość, a odsłuchiwana opowieść to przeszłość hotelu. Celowo te dwie linie nie zazębiają się wprost opisami przedmiotów czy pomieszczeń. Chcieliśmy uniknąć dosłowności i zamiast tego stworzyć wrażenie, że hotel opowiada swoją historię… aż do momentu finału.
I właśnie finał jest kluczowy. Tam te dwa światy się splatają. Gracze dzielą los bohaterów opowieści w analogiczny sposób. Panorama jako personifikacja zła powtarza swój cykl, a Wy stajecie się jego kolejną odsłoną. Dopiero na końcu okazuje się, że ta historia „nie działa się gdzieś obok”…a działa się wcześniej.
Jeśli chodzi o aktora – to postać celowo niedopowiedziana. Kamerdyner, lokaj, może opiekun hotelu. Ktoś, kto od zawsze tam był. Jest mroczny, ale pomocny, dokładnie tak jak sam hotel: prowadzi, ale nie chroni. Jego brak jednoznacznego osadzenia w fabule nie jest przeoczeniem, tylko świadomym zabiegiem, który ma budować niepokój i oniryczny klimat całego doświadczenia.
Inna maska w finale to pewien symbol. W tym momencie kamerdyner ujawnia swoje prawdziwe oblicze i pełni rolę postaci, która wyjaśnia sens całego doświadczenia – to od niego gracze dowiadują się prawdy o tym, że ich „pobyt” w Panoramie był częścią zamkniętego cyklu wydarzeń. Finał nie wprowadza nowego wątku, lecz porządkuje i dopowiada znaczenie wcześniejszych elementów gry.
Całość Panoramy została zaprojektowana jako lekko surrealistyczny, oniryczny kolaż: nakładające się rzeczywistości, retrospekcje, symbole i powtórzenia. Rozumiemy jednak, że przy innym oczekiwaniu narracyjnym część tych założeń mogła nie wybrzmieć lub zostać odebrana jako „obok rozgrywki”.
Jeszcze raz dziękujemy za Wasze uwagi. Są dla nas bardzo cenne, bo pokazują, jak różnie można odczytać tę samą historię.
Mamy nadzieję, że to krótkie dopowiedzenie pozwoli spojrzeć na Panoramę z nieco innej perspektywy.
Panorama jest pokojem mocno inspirowanym Lśnienie Stephena Kinga, ale nie jest jego dosłowną adaptacją. Od początku zakładaliśmy, że fabuła, której gracze słuchają w „aktach”, nie będzie klasycznym opisem bieżących pomieszczeń czy zagadek, lecz retrospektywną historią hotelu i rodziny, stanowiącą tło dla Waszej własnej przygody.
To, co przeżywacie jako gracze, nie jest „tą samą historią”, lecz drugą warstwą. Wasza rozgrywka to teraźniejszość, a odsłuchiwana opowieść to przeszłość hotelu. Celowo te dwie linie nie zazębiają się wprost opisami przedmiotów czy pomieszczeń. Chcieliśmy uniknąć dosłowności i zamiast tego stworzyć wrażenie, że hotel opowiada swoją historię… aż do momentu finału.
I właśnie finał jest kluczowy. Tam te dwa światy się splatają. Gracze dzielą los bohaterów opowieści w analogiczny sposób. Panorama jako personifikacja zła powtarza swój cykl, a Wy stajecie się jego kolejną odsłoną. Dopiero na końcu okazuje się, że ta historia „nie działa się gdzieś obok”…a działa się wcześniej.
Jeśli chodzi o aktora – to postać celowo niedopowiedziana. Kamerdyner, lokaj, może opiekun hotelu. Ktoś, kto od zawsze tam był. Jest mroczny, ale pomocny, dokładnie tak jak sam hotel: prowadzi, ale nie chroni. Jego brak jednoznacznego osadzenia w fabule nie jest przeoczeniem, tylko świadomym zabiegiem, który ma budować niepokój i oniryczny klimat całego doświadczenia.
Inna maska w finale to pewien symbol. W tym momencie kamerdyner ujawnia swoje prawdziwe oblicze i pełni rolę postaci, która wyjaśnia sens całego doświadczenia – to od niego gracze dowiadują się prawdy o tym, że ich „pobyt” w Panoramie był częścią zamkniętego cyklu wydarzeń. Finał nie wprowadza nowego wątku, lecz porządkuje i dopowiada znaczenie wcześniejszych elementów gry.
Całość Panoramy została zaprojektowana jako lekko surrealistyczny, oniryczny kolaż: nakładające się rzeczywistości, retrospekcje, symbole i powtórzenia. Rozumiemy jednak, że przy innym oczekiwaniu narracyjnym część tych założeń mogła nie wybrzmieć lub zostać odebrana jako „obok rozgrywki”.
Jeszcze raz dziękujemy za Wasze uwagi. Są dla nas bardzo cenne, bo pokazują, jak różnie można odczytać tę samą historię.
Mamy nadzieję, że to krótkie dopowiedzenie pozwoli spojrzeć na Panoramę z nieco innej perspektywy.
Světoběžník
276 pts
Nie do końca tego oczekiwałam
02.01.26 | datum návštěvy: 02.01.26
Na pewno pokój nie jest pokojem fabularnym, a raczej horrorem. Może nie takim standardowym, ale jednak. Zagadki są liniowe i proste. Uważam, że pokój jest na max 3 osoby. Powyżej tej liczby, ludzie będą się nudzić. Co jakąś zagadkę, dowiadujemy się więcej na temat historii chłopca i niestety trzeba to wysłuchać do końca aby iść dalej. W moim odczuciu to specjalnie wydłuża grę i irytuje, gdyż w większości przypadków elementy historii nie pomagają w rozwiązywaniu zagadek, a jedynie pokazują co się stało w domu chłopca. Generalnie, za cenę jaka jest za pokój na 5 osób spodziewałam się czegoś lepszego. Jak napisałam to jest moja subiektywna ocena.
Utekli jsme z pokoje
Skupina 5 hráčů, včetně:
Nedávno navštívené místnosti:
Celkové hodnocení: 4/10
Zákaznický servis: 10/10
Interiér: 6/10
Obtížnost: Snadné
Skaut
53 pts
Mroczne wrażenia
28.12.25 | datum návštěvy: 27.12.25
Hotel Panorama to jeden z najlepszych pokoi jakie odwiedziliśmy. Wciągająca fabuła i mroczny klimat pozwalają wczuć się w grę od samego początku. Panorama świetnie wykorzystuje sprawdzone typy zagadek, jest ich naprawdę dużo, wymagają zarówno spostrzegawczości, jak i szybkiego łączenia faktów. W Hotelu Panorama nie czuliśmy się jak zwykli goście, ale jak pełnoprawni bohaterowie tej historii.
Odwiedziliśmy Rybnik głównie z powodu Hotelu Panorama i po wizycie możemy śmiało powiedzieć - było warto!
Odwiedziliśmy Rybnik głównie z powodu Hotelu Panorama i po wizycie możemy śmiało powiedzieć - było warto!
Utekli jsme z pokoje
Nedávno navštívené místnosti:
Celkové hodnocení: 10/10
Zákaznický servis: 10/10
Interiér: 10/10
Obtížnost: Těžké
Průkopník
222 pts
Niesforny ten Damianek
28.12.25 | datum návštěvy: 27.12.25
Z pozoru zwykłe zgłoszenie przeradza się w coś znacznie bardziej niepokojącego. Jako pracownicy socjalni trafiamy do domu zastępczego, w którym mieszka niedawno adoptowany chłopiec, Damian. Dokumenty się zgadzają, drzwi są otwarte, ale atmosfera miejsca od pierwszych chwil budzi niepokój. Coś tu nie pasuje. Im dłużej przebywamy w środku, tym wyraźniej czujemy, że za ścianami tego domu kryje się tajemnica, a prawda o Damianie może być znacznie mroczniejsza, niż początkowo przypuszczaliśmy.
Klimat & Wystrój
W pokojach firmy Set Me Free może się przyzwyczaić do wyrazistej fabuły, historii która już się zaczyna po przekroczeniu progu, i w tym pokoju nie było inaczej. Nastrój budowany od początku do końca. Szokujące i oryginalne zakończenie które obliguje nas do zgładzenia demona który zawładną Damiankiem. Miejsce w które się udajemy to na prawdę bogaty dom, widać w nim luksus jak na tamte czasy chociaż przez większość gry panuje półmrok. Miejsce które odwiedzamy nie jest jakieś specjalnie duże ale przestrzeń jest bardzo dobrze rozplanowana i wykorzystana. Występowały liczne małe pokoje, jedne tunel. Na pochwałę również zasługuje jedno z najlepszych nagłośnień oraz różne efekty specjalne.
Fabuła
Określenie że jest to pokój fabularny w tym przypadku jest idealnym określeniem. Mroczna historia zaczynająca się przy wejściu i ciągnie się przez cały pokój z użyciem genialnej techniki odkrywania kart historii podczas rozgrywki które opowiadają ją kawałek po kawałku. Historia okazuje się być niebywale mroczna i dramatyczna, można ją nawet porównać z niektórymi utworami rapera Słonia. Damianek to prawdziwy psychopata a historia o nim jest opowiadana z takimi szczegółami że nie powstydziłaby się tego nawet Mickiewicz.
Zagadki
Wszystkie zadania są bardzo logiczne i robione tak by rozgrywała przebiegała dość płynnie bez przestoju. Widać było zróżnicowane kilka zagadek manualnych, dużo logicznych ale raczej większość była niezwykle prosta. Pokój raczej liniowy chociaż niektóre zagadki można było robić równolegle.
Obsługa
Bardzo cenię zaangażowanie i to że GM po rozgrywce miał czas na rozmowę, dyskusje i podzielenie się wrażeniami z różnych pokoi. Jest to bardzo pozytywne bo nie czuje się tego pośpiechu po przejściu pokoju a GM nie musi obsługiwać wielu pokoi na raz.
Podsumowując jest to dość mocna pozycja angażująca gracza od początku do końca, z OGROMNYM naciskiem na fabułę która jest mroczna. Pokój cieszy oczy i zachwyca wizualnie, jest dobry zarówno dla osób początkujących jak i dla grup z dużym doświadczeniem którzy nie lękają się przygód.
Klimat & Wystrój
W pokojach firmy Set Me Free może się przyzwyczaić do wyrazistej fabuły, historii która już się zaczyna po przekroczeniu progu, i w tym pokoju nie było inaczej. Nastrój budowany od początku do końca. Szokujące i oryginalne zakończenie które obliguje nas do zgładzenia demona który zawładną Damiankiem. Miejsce w które się udajemy to na prawdę bogaty dom, widać w nim luksus jak na tamte czasy chociaż przez większość gry panuje półmrok. Miejsce które odwiedzamy nie jest jakieś specjalnie duże ale przestrzeń jest bardzo dobrze rozplanowana i wykorzystana. Występowały liczne małe pokoje, jedne tunel. Na pochwałę również zasługuje jedno z najlepszych nagłośnień oraz różne efekty specjalne.
Fabuła
Określenie że jest to pokój fabularny w tym przypadku jest idealnym określeniem. Mroczna historia zaczynająca się przy wejściu i ciągnie się przez cały pokój z użyciem genialnej techniki odkrywania kart historii podczas rozgrywki które opowiadają ją kawałek po kawałku. Historia okazuje się być niebywale mroczna i dramatyczna, można ją nawet porównać z niektórymi utworami rapera Słonia. Damianek to prawdziwy psychopata a historia o nim jest opowiadana z takimi szczegółami że nie powstydziłaby się tego nawet Mickiewicz.
Zagadki
Wszystkie zadania są bardzo logiczne i robione tak by rozgrywała przebiegała dość płynnie bez przestoju. Widać było zróżnicowane kilka zagadek manualnych, dużo logicznych ale raczej większość była niezwykle prosta. Pokój raczej liniowy chociaż niektóre zagadki można było robić równolegle.
Obsługa
Bardzo cenię zaangażowanie i to że GM po rozgrywce miał czas na rozmowę, dyskusje i podzielenie się wrażeniami z różnych pokoi. Jest to bardzo pozytywne bo nie czuje się tego pośpiechu po przejściu pokoju a GM nie musi obsługiwać wielu pokoi na raz.
Podsumowując jest to dość mocna pozycja angażująca gracza od początku do końca, z OGROMNYM naciskiem na fabułę która jest mroczna. Pokój cieszy oczy i zachwyca wizualnie, jest dobry zarówno dla osób początkujących jak i dla grup z dużym doświadczeniem którzy nie lękają się przygód.
Z pokoje jsme utekli: 57 minut
Skupina 5 hráčů, včetně:
Nedávno navštívené místnosti:
Celkové hodnocení: 8/10
Zákaznický servis: 9/10
Interiér: 10/10
Obtížnost: Snadné