
Sowa się zgubiła, więc przyszliśmy sami
19.11.2026 | data wizyty: 7.11.2026
Wszystko zaczyna się w niepozornej londyńskiej uliczce, a potem wchodzimy do świata czarodziejów. Dyrektor szkoły przygotował dla kandydatów serię wyzwań w tajemniczej komnacie. Zasady są proste: rozwiązać zagadki, użyć zaklęć i czarodziejskich przedmiotów i wydostać się z komnaty. A jeśli się poddasz, zostajesz mugolem. Żadne z nas nie miało zamiaru nim zostać, więc sprawa była poważna.
Pokój jest zrobiony z pasją i widać to od progu: wystrój, rekwizyty, muzyka w tle. Wszystko gra ze sobą, a rekwizyty nie leżą tu dla ozdoby, bo każdy ma swoje miejsce i znaczenie. Co chwilę łapaliśmy się na tym, że rozglądamy się z otwartymi ustami, jak pierwszoroczniacy w drodze na ucztę powitalną.
Zagadki są różnorodne, więc każdy z nas znalazł coś dla siebie. Są szyfry i kłódki dla tych, którzy lubią główkować, są momenty na spostrzegawczość i zręczność, jest elektronika i jest też coś, co mogło przyjść tylko z magii. Nie zdradzimy co, bo kto tam był, ten wie, a kto nie był, niech sprawdzi.
To pokój rodzinny i dobry na początek przygody z escape roomami, ale dorośli bawią się tu równie dobrze jak dzieci. Dowód: my.
Komnatę opuściliśmy w świetnym czasie i do rekordu pokoju zabrakło nam zaledwie 6 minut. Sześć minut! Tyle, ile trwa jedno zaklęcie, które wymówiliśmy trochę za wolno. Rekord został więc w komnacie i będzie na nas czekał.
Wielkie brawa dla Mistrzyni Gry, która wprowadziła nas w klimat, czuwała nad przebiegiem gry i sprawiła, że czuliśmy się w komnacie jak w domu.
Polecamy rodzinom, fanom czarodziejskich światów i wszystkim, którzy kiedyś czekali na swój list.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Mugolami nie jesteśmy, a rekord jeszcze nie jest nasz. Wrócimy po te 6 minut. 🪄
Ocena ogólna: 8/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 10/10
Poziom trudności: Łatwy













