0
Hebany

Hebany

Hebany to dwupokoleniowa rodzinna ekipa z Gdyni – pasjonaci escape roomów grający w Polsce i za granicą. Zawsze razem, zawsze na serio. Każda recenzja to nas... [více]

0
0
Úniková hra - Tajemnica starej kamienicy
Tajemnica starej kamienicy

Pani z numeru 12 nie zamyka drzwi, a lalka mówi więcej niż sąsiedzi

12.11.26 | datum návštěvy: 07.11.26

Weszliśmy do klatki schodowej starej kamienicy, jakich w Warszawie coraz mniej. Skrzynki na listy z numerami od 7 do 12, drewniane drzwi z historią, okno z odpadającą farbą i podłoga z ornamentowych kafli, po której stąpaliśmy z szacunkiem, jakby ktoś miał nam za chwilę zwrócić uwagę. Kamieniczka jest zrobiona tak realistycznie, że przez chwilę szukaliśmy domofonu.
Legenda głosi, że pewnego dnia wszyscy mieszkańcy tej kamienicy po prostu zniknęli. W okolicy mówi się o światłach w piwnicy, cichym płaczu i krokach na pustym piętrze, a miejscowi omijają ją szerokim łukiem. My, jako ludzie rozsądni, oczywiście weszliśmy do środka, żeby odkryć, co naprawdę się tu wydarzyło.
Na start dostaliśmy trzy świece, po jednej dla każdego. Po chacie, gdzie o jedno światło trzeba było się dogadywać, tu każdy wchodził w mrok z własnym płomykiem. Wystarczy, że ktoś odwróci się z lampką w drugą stronę i zaraz robi się podejrzanie.
To kolejny oldskoolowy pokój tego dnia, ale w zupełnie innym stylu niż chata. Nie ma lasu, jest kamienica i mnóstwo przejść, wąskich i ciasnych, jak w prawdziwych starych budynkach. Trzy osoby to akurat maksimum, a my trzymaliśmy się razem, bo ktoś musiał pilnować świecy tego, kto akurat przeciskał się przez drzwi. Zagadek jest sporo, elektroniki też, a każda kolejna zaskakuje czymś, na co człowiek wpada dopiero po chwili. Klimat budują drobiazgi: walizka, która widziała więcej niż my, deska, która wygląda, jakby wiedziała, po co tu jest, pozytywka stojąca jak eksponat w muzeum zaginionych lokatorów i lalka, która patrzy tak, że lepiej jej nie odwracać plecami. Mechanizmy są nieco zmęczone latami służby, ale to dodaje charakteru: kamienica ma prawo być stara.
Całość prowadził Igor, a jego niski, radiowy głos w tej kamienicy to osobny rekwizyt. Gdy odzywał się z głośnika w półmroku, mieliśmy wrażenie, że ktoś właśnie włączył nocną audycję o tajemnicach starych domów. Pomagał dokładnie tak, jak trzeba: gdy utknęliśmy, wystarczyła jedna dyskretna podpowiedź i szliśmy dalej, a zabawa została nasza.
Uwaga praktyczna: bywa ciasno, więc pokój nie jest dla osób z kłopotami ze stawami i kolanami. Wszystkim pozostałym polecamy, bo to dobrze zrobiona, klimatyczna przygoda
Pani z numeru 12 nie zamyka drzwi, a lalka mówi więcej niż sąsiedzi
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 9/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Střední

Úniková hra - Chata Wiedźmy
Chata Wiedźmy

Zapukaliśmy po cukier, wyszliśmy z poczuciem humoru

12.11.26 | datum návštěvy: 07.11.26

Zaczyna się jak w bajce o trzech misiach: słoneczny dzień, spacer po lesie, ptaszki, spokój. Potem słońce znika, las robi się czarny jak kawa bez cukru, a w oddali błyska światełko. Każdy normalny człowiek by zawrócił. My poszliśmy w stronę światełka, bo jesteśmy graczami escape roomów, a nie ludźmi normalnymi. I tak trafiliśmy do chaty wiedźmy, z której nie byliśmy pewni, czy uda nam się wyjść, a przynajmniej nie z tym samym poczuciem własnej odwagi.
Już samo wejście robi robotę. Wąska ścieżka z pni drzew prowadzi między krzewami i uschniętymi gałęziami do drewnianej chaty, nad głową wisi chmura z waty jak z koszmarnej bajki, a obok żarzy się lampa, która robi za księżyc. Przy chacie stoi studnia, a my, jak na rodzinę z klasą przystało, od razu na niej usiedliśmy, bo gdzie indziej mieliśmy tu pozować do zdjęcia? Na ścianie czarny las, z którego co chwilę ktoś na nas patrzy (podobno to tylko dekoracja, ale my wolimy nie sprawdzać). Człowiek jeszcze nic nie rozwiązał, a już czuje, że wszedł w sam środek opowieści.
To super oldskoolowy pokój i w naszych ustach to największy komplement. Liniowy, z zagadkami, które prowadzą z jednej do drugiej bez chaosu. Właśnie ten oldschoolowy styl sprawił, że zagadki były inne, ciekawsze i przez to trudniejsze niż w nowoczesnych pokojach, bo tu trzeba pomyśleć, a nie tylko znaleźć to, co pasuje do czego. Wszystko w magicznym stylu: drewno, drewno i jeszcze trochę drewna, a rekwizytów tyle, że wszędzie jest na co popatrzeć. To pokój na poziomie hard i naprawdę to czuć. Jeden zamek, nieco już zmęczony latami służby, zacinał się tak, że przez chwilę nie wiedzieliśmy, czy to zagadka, czy wiedźma wzięła sprawy w swoje ręce. To tylko podnosiło poprzeczkę i dodawało pokojowi charakteru.
Klimat jest tu naprawdę mega. Półmrok potęgował wszystkie doznania i bardzo pomagał się wczuć: im dłużej siedzieliśmy w tej chacie, tym bardziej zapominaliśmy, że jesteśmy w Warszawie, a nie w głębi lasu. Każdy z nas twierdził, że się nie boi, dopóki światło nie zrobiło się tak skąpe, że nikt nie chciał stać sam w rogu. Jedno źródło światła sprawiało, że musieliśmy się dogadywać, kto czego szuka i kto tu właściwie trzyma lampkę, więc rodzinna współpraca wchodziła na wyższy poziom. Brzmi jak katastrofa, a było najlepszą częścią zabawy.
Całą rozgrywkę prowadził Mistrz Gry Igor jak prawdziwy przewodnik po lesie: w tle, kiedy sami dawaliśmy radę, i obecny w odpowiedniej chwili, kiedy zagadki, trudniejsze przez swój oldschoolowy styl, nas przyćmiewały. Czasem nas dyskretnie pokierował i dzięki niemu zdążyliśmy w czasie. Dzięki, Igor!
Pokój jest mroczny i niepokojący, ale bez tanich jump scare'ów, i najlepiej sprawdzi się u graczy, którzy lubią klasyczne escape roomy z duszą i klimatem, a nie tylko elektroniczne cuda. Wejdźcie z jasnym planem i dobrym humorem, bo wiedźma lubi, kiedy goście są w formie.
Zapukaliśmy po cukier, wyszliśmy z poczuciem humoru
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 9/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Těžké

Úniková hra - H.E.R.M.A.N.
H.E.R.M.A.N.

Finał, który wymagał całego weekendu, a aktorzy zrobili z niego prawdziwy spektakl

06.11.26 | datum návštěvy: 23.08.26

Do tego scenariusza nie wchodzi się z ulicy. Żeby zagrać w H.E.R.M.A.N., trzeba mieć za sobą Prolog, Postapo i Szepty, a my zrobiliśmy wszystkie pięć poprzednich. I to jest tu największy plus: wszystko, co zbieraliśmy przez cały weekend, wraca w finale.
Trzy godziny. Ten sam ośrodek, który już dobrze znaliśmy, ale tym razem celem jest gabinet doktora Hermana, a my wiemy, że po drodze nie będziemy sami. W grze biorą udział aktorzy i to jest absolutna rewelacja: realistyczni, genialni, w pełni wiarygodni. Historia przestaje być tylko opowiedziana, zaczyna się dziać tuż obok nas, a my zapominamy, że to gra. Są przejścia, fragmenty nagrań, notatki i głosy ludzi, którzy próbowali nas ostrzec. Eliasz wraca z nowymi wskazówkami, a nasza misja okazuje się całkiem inna, niż myśleliśmy.
Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie. Zebrali to wszystko w jedną całość tak, że nie sposób się nie ukłonić. Nie zdradzimy nic więcej. Powiemy tylko, że to godne zwieńczenie całej historii, a każdy element wcześniejszych scenariuszy ma tu swoje miejsce. Warto było zagrać w kolejności i warto było zostawić ten finał na koniec.
Gdyby ktoś zapytał, od czego zacząć w Forest Escape: od Prologu, a potem do samego końca.
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 10/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Těžké

Úniková hra - Rytuał
Rytuał

Chata w głębi lasu i rytuał, którego nikt nie dokończył

06.11.26 | datum návštěvy: 23.08.26

Opuszczona chata w głębi lasu, dawna kryjówka Erebosa, który po tragicznych wydarzeniach w rodzinnym domu pogrążył się w mrocznych praktykach. Naszym zadaniem jest odkryć prawdę o nim, o odprawianym przez niego rytuale i o klątwie ciążącej na jego rodzinie. A potem zostaje pytanie: czy odważymy się dokończyć to, czego on sam nie zdołał?
Klimat to czysta groza. Zapomniany zakątek lasu, w którym cienie drzew splatają się z sekretami, poczucie izolacji, drewniane ściany, drzewa dookoła i wrażenie, że ktoś tu był przed nami i nie wyszedł z tego bez szwanku. Zagadki dobrze wpisują się w fabułę, a cały scenariusz ma wyraźnie inny charakter niż reszta: ciemniejszy, bardziej osobisty i bardziej niepokojący.
Dla nas to było miłe zaskoczenie w całym zestawie. Po Postapo i Szeptach, które mają zupełnie inną energię, Rytuał przypomniał, że potrafi też być klasycznym, leśnym horrorem z prawdziwym ciężarem. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie i to, co wymyślili w tej chacie, zostanie z nami na długo.
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 10/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Střední

Úniková hra - Rozdział I: Szepty
Rozdział I: Szepty

Szepty: Rozdział I – Duch Eliasza stał za naszymi plecami

06.11.26 | datum návštěvy: 23.08.26

"Stary dwór" rodziny Kosowskich. Mały Eliasz był milczący i zamknięty w sobie, jego zaniepokojeni rodzice sprowadzili psychiatrę, doktora Hermana, a my przekraczamy próg miejsca, w którym wszystko się zaczęło. To kontynuacja historii z Prologu i od razu widać, że autorzy mają plan na całą opowieść.
To scenariusz, który naprawdę daje na banię. Przez całą grę mieliśmy wrażenie, że duch Eliasza stoi tuż za naszymi plecami: że ktoś patrzy, ktoś słucha i ktoś czeka, aż się odwrócimy. Szepty kierowane do niewidzialnej osoby, mroczne symbole, lalki, które lepiej obserwować niż dotykać, odbicia w lustrze i cienie między drzewami budują napięcie, od którego nie da się uciec. Klimat jest gęsty i niepokojący, ale nie krzykliwy. Tu nie chodzi o tanie straszenie, tylko o powolne odkrywanie, że ta historia ma drugie dno, i o to, że sami zaczynamy się zastanawiać, co jest prawdą, a co wyobraźnią małego chłopca.
Dla nas to był świetny moment w całej opowieści, bo wiele rzeczy z Prologu nagle układa się w całość, a pytania, które mieliśmy, zamieniają się w nowe. Zagadki są dobrze wplecione w fabułę, a rodzinna tajemnica odsłania się stopniowo, bez pośpiechu. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie, zwłaszcza tym, jak dużo można powiedzieć szeptem.
Na Lockme Szepty mają 7,6/10 i naszym zdaniem to uczciwa, a nawet trochę skromna ocena. Dla fanów thrillerów i dobrze opowiedzianych historii pozycja obowiązkowa, najlepiej po Prologu.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Nie odwracaliśmy się. Nikt z nas.

Celkové hodnocení: 10/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Střední

Úniková hra - Prolog
Prolog

Prolog – Północ. Plecak, krótkofalówka i las jak z „Blair Witch Project"

06.11.26 | datum návštěvy: 06.11.26

Rok 1986. Miliarder Zachariasz Kosowski szuka ratunku dla chorego brata i oddaje go w ręce doktora Hermana. Wykupuje teren dawnego ośrodka kolonijnego, żeby chłopiec nie trafił do zwykłego szpitala. Dwadzieścia lat później ośrodek zamknięto. Teraz wchodzimy my.
Wszystko zaczyna się, zanim zrobimy pierwszy krok. Na starcie dostajemy plecaki i krótkofalówki, a sposób, w jaki to się odbywa, wkręca na maksa. Od tej chwili nie jesteśmy już gośćmi, którzy przyszli pograć, tylko ekipą wysłaną na miejsce. Mamy sprzęt, mamy łączność i mamy zadanie.
Pierwsze, co uderza, to skala. To naprawdę duży teren: las, ścieżki, opuszczone pawilony z czasów kolonii, wyblakłe ściany z białej cegły, czerwone drewniane drzwi, zardzewiałe siatki i żółto-czarna taśma, jakby ktoś zabezpieczał miejsce zdarzenia i nigdy nie wrócił go posprzątać. Wszystko jest zrobione z rozmachem, bez skrótów. Nic nie wygląda na scenografię, i właśnie dlatego czuliśmy się realistycznie, jakbyśmy byli w samym środku historii.
Graliśmy o północy i to była zupełnie inna gra niż ta, którą znamy ze zdjęć w świetle dnia. Las zrobił się czarny, pawilony zaczęły żyć własnym życiem, a każdy trzask gałęzi słyszeliśmy dwa razy głośniej. Nic nie było takie samo. Las wyglądał jak z „Blair Witch Project": ciemne pnie, wąski krąg światła latarki i pewność, że kroki, które słyszymy, nie zawsze są nasze. Krótkofalówka w takiej ciszy daje otuchę, ale i podkręca napięcie. Jeśli możecie wybrać porę, wybierzcie noc.
Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie. Kto to wymyślił i jak to wszystko zbudował, do dziś nie mieści nam się w głowach. Absolutny majstersztyk. Rzadko to słowo pada z naszych ust, ale po prawie setce pokoi wiemy, kiedy coś jest inne niż wszystko, co widzieliśmy. To początek historii, którą po prostu trzeba poznać w całości.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Północ. Plecak na plecach, krótkofalówka w dłoni. Ośrodek zamknięty, a my weszliśmy do środka.
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 10/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Střední

Úniková hra - Postapo 2
Postapo 2

💉 Postapo 2 – Szczepionka w rękach amatorów

06.11.26 | datum návštěvy: 22.08.26

Pierwsza misja za nami, więc w drugiej dostajemy zadanie jeszcze poważniejsze: przygotować szczepionkę i dostarczyć ją jednostkom specjalnym Bazy Matki. Dywizja Alfa zdobyła dane, a my mamy z nich zrobić coś, co może uratować ocalałych. Oczy całego świata są zwrócone na nas. Nie trzeba było nas długo przekonywać, żeby poczuć presję.
Druga część to rozwinięcie historii z pierwszej, a nie jej powtórka. Strach przed jutrem zaczyna powoli ustępować nadziei i to się czuje w całej rozgrywce: jest poczucie odpowiedzialności, jest wyścig z czasem i jest satysfakcja z każdego kroku, który przybliża nas do celu. Zadania są inne niż w jedynce, bardziej złożone i wymagające od całej drużyny zgrania, ale nigdy nie sprawiają wrażenia sztucznie wydłużonych. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie i drugą część tej historii zrobiono z jeszcze większym pomysłem niż pierwszą.
Teren ośrodka znów robi swoje. Nazwa „największy escape room w Polsce" nie jest marketingiem, tylko opisem tego, po czym naprawdę chodzimy. Dla nas Postapo 2 było ciekawsze, niż się spodziewaliśmy, bo wiedzieliśmy już, jak działa ten świat, a mimo to ciągle nas zaskakiwał.
Jeśli graliście w pierwszą część, druga będzie dla Was naturalnym, bardzo przyjemnym ciągiem dalszym. Zdecydowanie warto grać w kolejności.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Szczepionka dostarczona. Hebany zameldowali się w Bazie Matki. 💉
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 10/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Střední

Úniková hra - Postapo
Postapo

☢️ Postapo – Świat bez prądu, ośrodek bez ludzi i misja, na którą nikt nas nie przygotował

06.11.26 | datum návštěvy: 22.08.26

Rozbłyski słoneczne zgasiły świat. Zniknął prąd, ludzkość przetrzebiła choroba popromienna, a ocalali walczą o wodę, jedzenie i ciepło. W tym chaosie działa tajna inicjatywa POSTAPO, która próbuje odbudować łączność i znaleźć lekarstwo. My dostajemy zadanie i jesteśmy jej częścią. Brzmi jak film? Tyle że nie oglądaliśmy go z kanapy, tylko szliśmy przez prawdziwy, rozległy, opuszczony ośrodek, z ekwipunkiem na plecach i zegarem tykającym w głowie.
To nie jest pokój z czterema ścianami. To teren, przestrzeń i kolejne miejsca, do których trzeba dotrzeć, a każde zadanie ma tu wagę. Klimat postapo siedzi w szczegółach: w zniszczonych ścianach, w ciszy między zadaniami i w tym, że naprawdę czuliśmy się jak ostatni, którzy jeszcze mogą coś zmienić. Historia jest zbudowana tak, że rozumiemy stawkę od pierwszych minut, i to napędza całą grę.
Zagadki są przygodowe, różnorodne i wymagają prawdziwej współpracy. Każdy z nas miał moment, w którym to właśnie on pociągnął drużynę dalej, i to jest dla nas najlepszy dowód, że scenariusz jest dobrze zrobiony. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie: za każdym razem, gdy myśleliśmy, że rozumiemy, jak to działa, okazywało się, że oni mieli jeszcze jeden pomysł więcej. Mistrz Gry czuwał w tle i pomagał dokładnie wtedy, kiedy trzeba, bez psucia zabawy.
Dwie godziny minęły jak chwila. Jeśli lubicie klimaty postapo i chcecie poczuć się jak bohaterowie własnej historii, a nie tylko gracze w pokoju, ten scenariusz jest dla Was. Zdecydowanie warto zacząć od niego dłuższą przygodę w świecie POSTAPO.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Świat się skończył. Nasza misja dopiero się zaczęła. ☢️
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 10/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Snadné

Úniková hra - Piła: Krwawe Zasady
Piła: Krwawe Zasady

Otwierasz oczy. Coś jest nie tak. I wiesz że to dopiero początek.

10.08.26 | datum návštěvy: 28.06.26

Budzisz się. Pomieszczenie nieznane. Półmrok. Symbole na ścianach które zdają się coś znaczyć – ale co? Przedmioty rozsiane wokół z pozornym chaosem który – jak powoli odkrywasz – wcale nie jest przypadkowy. Drzwi zamknięte. 80 minut. I głos który już znasz.
Chcę zagrać w grę.
Ale zanim w ogóle przekroczycie próg – gra już się zaczęła. I to z rozmachem którego się nie spodziewaliście.
Najpierw wprowadzenie – majstersztyk sam w sobie. Klimatyczne, mroczne i tak precyzyjnie skrojone pod filozofię Jigsawa że ciarki pojawiają się jeszcze zanim cokolwiek się wydarzyło. To nie jest zwykły briefing. To pierwsze uderzenie. I trafia celnie.
Potem wkracza bezwzględny Mistrz Gry. Metalowe nakładki. Kaptur. Wycieczka przez korytarz która jest jednocześnie ostrzeżeniem i obietnicą – mrocznym, krwistym preludium do tego co czeka za drzwiami. Jeszcze nic nie widzieliście. A już jest bardzo grubo.
I wtedy wchodzicie. I jest fotel dentystyczny.
Siada się na nim i człowiek rozumie natychmiast wszystko. Jigsaw nie bawi się w żarty. Ten fotel jest tego najlepszym dowodem – wspaniały, mroczny i mówiący więcej niż jakakolwiek wskazówka w pokoju. To nie jest rekwizyt. To manifest filozofii Jigsawa w najczystszej postaci.
Piła to saga którą Hebany znają dobrze. Graliśmy jej różne wcielenia – w Gdyni która rozczarowała nas lekkim podejściem do mrocznej filozofii, i w UniQuest Uppsala gdzie SAW uderzył z pełną mocą i bezkompromisowością. Kreatywny Świat plasuje się gdzieś pomiędzy – ale to trójstopniowe preludium robi różnicę której nie można bagatelizować. Tu się czuje od wejścia że trafiło się w dobre ręce. Bezwzględne ręce.
Zagadki pomysłowe, różnorodne i wymagające prawdziwego myślenia – każda prowadzi historię do przodu i każda zaskakuje w momencie rozwiązania. Klimat półmroku buduje napięcie konsekwentnie przez całe 80 minut.
Dla fanów sagi – warto. Dla tych którzy szukają thrillera który zaczyna straszyć jeszcze przed wejściem – tym bardziej.
Jigsaw wie co robi. Wprowadzenie mistrzowskie. Fotel czeka. Kaptur gotowy. 😈
Otwierasz oczy. Coś jest nie tak. I wiesz że to dopiero początek.
Utekli jsme z pokoje

Celkové hodnocení: 9/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 10/10

Obtížnost: Střední

Úniková hra - Wikingowie: Widmo Ragnaröku
Wikingowie: Widmo Ragnaröku

⚔️ Ragnarök nadchodził. My go powstrzymaliśmy.

07.08.26 | datum návštěvy: 28.06.26

Odwieczna harmonia została naruszona. Brat stanął przeciw bratu. Thor i Loki – owładnięci gniewem i zdradą – rozpętali chaos który ogarnął wszystkie światy. Pioruny rozdzierają niebo. Ziemia drży pod ciężarem bitew. Bogowie giną jeden po drugim. A gdzieś wysoko w górach, wśród starożytnych jaskiń, skrywa się sekret który może odmienić losy tej wojny.

Wikingowie: Widmo Ragnaröku to pokój który traktuje nordycką mitologię z należytym szacunkiem i pasją. Fabuła jest rozbudowana, spójna i wciągająca – nie jest tu tylko tłem dla zagadek, jest ich duszą i sercem. Od pierwszej minuty czuć że twórcy tego pokoju kochają świat Wikingów – jego filozofię, jego bogów, jego epicką skalę. I ta miłość przesiąka przez każdy element przestrzeni.
Scenografia uderza od wejścia – wszędzie skóry, nordyckie eksponaty rozstawione z klimatycznym wyczuciem i dbałością o każdy detal, półmrok jaskini który natychmiast przenosi w świat nordyckiej legendy. A w sercu tej przestrzeni stoją dwa solidne drewniane escape boxy – masywne, ciężkie i emanujące aurą pradawnej tajemnicy. To nie są zwykłe pudełka z zagadkami. To artefakty które mogłyby należeć do samego Odyna. I właśnie tak się je traktuje – z respektem i skupieniem godnym wojownika. Dwa boxy oznaczają też że cała ekipa może działać jednocześnie – każdy na swoim froncie, każdy ze swoją misją.
Wokół boxów rozbudowany świat pełen dodatkowych elementów gry sprawia że czujecie się prawdziwymi bohaterami nordyckiej sagi, a nie graczami w escape roomie. To ważna i odczuwalna różnica. Muzyka podkreśla wagę misji, klimat narasta z każdą kolejną zagadką i z każdą minutą która upływa.
Zagadki są zróżnicowane i doskonale wpisane w klimat – wymagające skupienia i współpracy całej ekipy. Poziom trudności wysoki – pokój przeznaczony dla doświadczonych graczy i to widać w każdym kolejnym wyzwaniu. Nikt nie stał bezczynnie, każde z nas miało swój moment nordyckiego triumfu.
Kreatywny Świat Escape Room po raz kolejny udowodnił że wie jak budować światy. Po Twojej Bajce – Wikingowie to zupełnie inny nastrój, zupełnie inne emocje i zupełnie inne wyzwanie. Ale ten sam poziom zaangażowania i dbałości o gracza.
Ragnarök nie nadszedł. Zadbaliśmy o to.
⚔️ Ragnarök nadchodził. My go powstrzymaliśmy.
Z pokoje jsme utekli: 27 minut

Celkové hodnocení: 8/10

Zákaznický servis: 10/10

Interiér: 9/10

Obtížnost: Střední

Strana 1

Zobrazit další

Ahoj, naše webové stránky používají soubory cookie, aby mohly správně fungovat všechny jejich funkce.

Kromě těchto nezbytných souborů používáme také soubory cookie třetích stran, abychom mohli používat analytické, sociální a marketingové nástroje třetích stran. To znamená, že údaje shromážděné jejich prostřednictvím zpracovávají také poskytovatelé těchto nástrojů.

Souhlasíte s používáním jiných souborů cookie než těch, které jsou nezbytné pro provoz stránek, jak je popsáno v našich zásadách ochrany osobních údajů?

Nastavení souborů cookie

Zde můžete změnit podrobné nastavení souborů cookie používaných na našich stránkách. Pokud souhlasíte s konkrétním typem souborů cookie, znamená to, že souhlasíte s tím, aby údaje jimi shromážděné byly použity správcem těchto stránek a poskytovatelem konkrétního nástroje, který používáme - jak je popsáno v našich zásadách ochrany osobních údajů.

Tento typ souborů je nezbytný pro správné fungování našich stránek. Používají se mimo jiné pro funkce, jako je zapamatování si vybrané země uživatele, produktů v nákupním košíku nebo barevného motivu webu.

Tyto soubory nám umožňují pochopit, jak uživatelé procházejí našimi stránkami. Jedním z takových nástrojů je Google Analytics, který nám umožňuje shromažďovat anonymní informace o počtu návštěv, používání konkrétních funkcí nebo typu uživatelských zařízení. Díky nim jsme schopni přizpůsobit stránky potřebám a možnostem různorodých uživatelů.

Nástroje společností Google, TikTok, Facebook, Seznam.cz a ChatGPT Ads Measurement Pixel, které shromažďují informace o uživatelích, které můžeme využít pro marketingové účely.