Wszystkie pokoje
Co to jest escape room?
Vouchery prezentowe
ER Champ
Strefa czasowa:
grabek11989
Początkujący amator 'pokojowych' przygód, z preferencją na tematykę horroru i thriller.
#45 "Zielony prosiaczek z guziczkiem w nosku". Czy ktoś to jeszcze pamięta...
17.02.2026 | data wizyty: 14.02.2026
Wiarygodna opinia
Wspomnianą w tytule opinii nazwę książki, jaką miałem przyjemność przeczytać będąc dziecięciem, łączy przede wszystkim bohater i los, jaki go spotkał pod koniec przygody. Tragedia. Obie atrakcje, zarówno książka jak i pokój - wywołały we mnie falę dyskomfortu, a także poczucia niesprawiedliwości, jakie spotyka niewinne istoty. A to już jest pewna sztuka.
Przygoda zaczyna się mocny akcentem, który nastawił mnie na coś więcej. Niestety, oczekiwania na kolejnym etapie zabawy rozminęły się drastycznie z zaoferowaną rozgrywką (oczywiście to nie wina twórców). Pokój jest bardziej sposobem na przystępną edukację dla "zwiedzających", niżeli wyzwaniem lub czymś co zaskoczy dosadniejszym podejściem do poruszanej kwestii. Klimat szybko się wytrąca, aczkolwiek wiem czym jest to podyktowane. Tematyka ma trafić bowiem do każdego, w tym do dzieci i dosadniejsze atrakcje z pewnością mogłyby wzbudzić kontrowersje. ER jest tutaj zatem dodatkiem czy wręcz narzędziem do celu, jakim jest uświadomienie, że mięso na półce w sklepie to z reguły wynik pewnej ścieżki naznaczonej niepotrzebnym cierpieniem zwierzęcia przed jego śmiercią.
Być może to wina wszechobecnego przebodźcowania (bo różnymi treściami jesteśmy bombardowani na co dzień, a mnie bardziej "ruszają" ludzkie losy, zwłaszcza dzieci), ale po wyjściu z pokoju moje oburzenie czy chęć zagłębienia się w tematykę szybko uleciała. Może dlatego, że jako świadomy konsument doskonale wiem, jakie zwierzęce dramaty kryją się też za ekologicznymi, warzywnymi uprawami, a mimo to wegetarianie to jedzą. Tu niestety nie ma jak na razie złotego środka. Jeść coś wszak trzeba by żyć i choć niezmiennie będę się wkurzał na ludzkie okrucieństwo wobec słabszych, tak zapewne sam nie będę w stanie tego zmienić.
Odwiedzony pokój zaś jest prosty, zawiera kilka łamigłówek i przejście raczej nie nastręczy doświadczonemu graczowi wielu trudności (co rodzi też pytanie o sporą cenę względem liczebności atrakcji, ale biorę pod uwagę, że część opłaty to token na wsparcie w walce o lepsze losy zwierząt). Moje odczucia po grze stały się jednak na powrót neutralne, zwłaszcza wraz z ulotką na blacie w lobby firmy. Taką, która reklamowała lokalną burgerownię z wołowinką. Zabijanie świnek be, ale krówek już ok?* Oczywiście to niskich lotów sarkazm, nie przytyk do naprawdę solidnej firmy. Los świń to tylko wycinek okrucieństwa, jakie spotyka naszych malutkich braci, cytując jegomościa z Asyżu. Drobny krok ku świadomości, ale zdecydowanie potrzebny.
*Swoją drogą dobre mają tam żarcie. Sprawdziliśmy po wizycie. :P
Przygoda zaczyna się mocny akcentem, który nastawił mnie na coś więcej. Niestety, oczekiwania na kolejnym etapie zabawy rozminęły się drastycznie z zaoferowaną rozgrywką (oczywiście to nie wina twórców). Pokój jest bardziej sposobem na przystępną edukację dla "zwiedzających", niżeli wyzwaniem lub czymś co zaskoczy dosadniejszym podejściem do poruszanej kwestii. Klimat szybko się wytrąca, aczkolwiek wiem czym jest to podyktowane. Tematyka ma trafić bowiem do każdego, w tym do dzieci i dosadniejsze atrakcje z pewnością mogłyby wzbudzić kontrowersje. ER jest tutaj zatem dodatkiem czy wręcz narzędziem do celu, jakim jest uświadomienie, że mięso na półce w sklepie to z reguły wynik pewnej ścieżki naznaczonej niepotrzebnym cierpieniem zwierzęcia przed jego śmiercią.
Być może to wina wszechobecnego przebodźcowania (bo różnymi treściami jesteśmy bombardowani na co dzień, a mnie bardziej "ruszają" ludzkie losy, zwłaszcza dzieci), ale po wyjściu z pokoju moje oburzenie czy chęć zagłębienia się w tematykę szybko uleciała. Może dlatego, że jako świadomy konsument doskonale wiem, jakie zwierzęce dramaty kryją się też za ekologicznymi, warzywnymi uprawami, a mimo to wegetarianie to jedzą. Tu niestety nie ma jak na razie złotego środka. Jeść coś wszak trzeba by żyć i choć niezmiennie będę się wkurzał na ludzkie okrucieństwo wobec słabszych, tak zapewne sam nie będę w stanie tego zmienić.
Odwiedzony pokój zaś jest prosty, zawiera kilka łamigłówek i przejście raczej nie nastręczy doświadczonemu graczowi wielu trudności (co rodzi też pytanie o sporą cenę względem liczebności atrakcji, ale biorę pod uwagę, że część opłaty to token na wsparcie w walce o lepsze losy zwierząt). Moje odczucia po grze stały się jednak na powrót neutralne, zwłaszcza wraz z ulotką na blacie w lobby firmy. Taką, która reklamowała lokalną burgerownię z wołowinką. Zabijanie świnek be, ale krówek już ok?* Oczywiście to niskich lotów sarkazm, nie przytyk do naprawdę solidnej firmy. Los świń to tylko wycinek okrucieństwa, jakie spotyka naszych malutkich braci, cytując jegomościa z Asyżu. Drobny krok ku świadomości, ale zdecydowanie potrzebny.
*Swoją drogą dobre mają tam żarcie. Sprawdziliśmy po wizycie. :P
Ostatnio odwiedzone pokoje:
Ocena ogólna: 6/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 8/10
Poziom trudności: Bardzo łatwy
#41 Hotel Panorama - studium przypadku
29.08.2025 | data wizyty: 27.08.2025
Jak na najgorzej pozycjonowany pokój w Łodzi, "Redrum" przyniósł nam zdecydowanie wiele frajdy, zwłaszcza że zarówno ja, jak i żona zwyczajnie lubimy twórczość Stephena Kinga.
Jest tu kilka smaczków, które nawiązują do dzieła pisarza pt. Lśnienie i podbijają odczuwalny, lekko niepokojący nastrój miejsca. Omawiany pokój to ten rodzaj "starszej" propozycji na zabawę, gdyż elektroniki jest tu jak na lekarstwo, a władzę sprawują natomiast niepodzielnie kłódki. I to w ilości przekraczającej normy ustanowione przez NFZ...
Doświadczonych graczy ucieszy szeroki wachlarz kłódek, swoiście w ramach rozgrzewki, na zasadzie: co już dotąd widzieliśmy. Próżno jednak szukać czegoś innowacyjnego dla wyjadaczy tematyki ER.
Początkujących ta ilość może nieco przerazić, ale to złudne wrażenie. Wystarczy się uzbroić w spostrzegawczość i chęć myszkowania, aby dojść do wniosku, że pokój oferuje dosyć standardowy pakiet zagadek, niekiedy ze znanymi przypadłościami*, jak i zauważalną już eksploatacją gadżetów/rekwizytów.
Za mały minus biorę finał rozrywki, bo kończy się od tak, bez dreszczyku emocji, prawie dosłownie z enigmatycznym napisem Fin... Na dodatek w tym dniu w siedzibie Tkalni Zagadek było naprawdę tłoczno, więc na wyjściu z pokoju nr 237 zostaliśmy na chwilę pozostawieni sami sobie.
Niemniej obsługę i tak oceniam wysoko, bo pomimo perturbacji z dotarciem na miejsce (mea culpa) dali nam dodatkową chwilę na skorygowanie kursu, nawet z przekroczeniem czasu na stawienie się w siedzibie firmy. Za co serdecznie dziękujemy. Jak i za cierpliwość oraz profesjonalizm.
*Wystąpił syndrom kapryśnej kłódki, bo pomimo dobrej kombinacji całość "odpaliła" za trzecim razem.
Jest tu kilka smaczków, które nawiązują do dzieła pisarza pt. Lśnienie i podbijają odczuwalny, lekko niepokojący nastrój miejsca. Omawiany pokój to ten rodzaj "starszej" propozycji na zabawę, gdyż elektroniki jest tu jak na lekarstwo, a władzę sprawują natomiast niepodzielnie kłódki. I to w ilości przekraczającej normy ustanowione przez NFZ...
Doświadczonych graczy ucieszy szeroki wachlarz kłódek, swoiście w ramach rozgrzewki, na zasadzie: co już dotąd widzieliśmy. Próżno jednak szukać czegoś innowacyjnego dla wyjadaczy tematyki ER.
Początkujących ta ilość może nieco przerazić, ale to złudne wrażenie. Wystarczy się uzbroić w spostrzegawczość i chęć myszkowania, aby dojść do wniosku, że pokój oferuje dosyć standardowy pakiet zagadek, niekiedy ze znanymi przypadłościami*, jak i zauważalną już eksploatacją gadżetów/rekwizytów.
Za mały minus biorę finał rozrywki, bo kończy się od tak, bez dreszczyku emocji, prawie dosłownie z enigmatycznym napisem Fin... Na dodatek w tym dniu w siedzibie Tkalni Zagadek było naprawdę tłoczno, więc na wyjściu z pokoju nr 237 zostaliśmy na chwilę pozostawieni sami sobie.
Niemniej obsługę i tak oceniam wysoko, bo pomimo perturbacji z dotarciem na miejsce (mea culpa) dali nam dodatkową chwilę na skorygowanie kursu, nawet z przekroczeniem czasu na stawienie się w siedzibie firmy. Za co serdecznie dziękujemy. Jak i za cierpliwość oraz profesjonalizm.
*Wystąpił syndrom kapryśnej kłódki, bo pomimo dobrej kombinacji całość "odpaliła" za trzecim razem.
Uciekliśmy z pokoju w: 55 minut
Ostatnio odwiedzone pokoje:
Ocena ogólna: 6/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 8/10
Poziom trudności: Średni
39# Stary wampir i spiłowane kły
8.04.2025 | data wizyty: 7.04.2025
Wiarygodna opinia
„Katakumby” od firmy Zagadkownia były jednym z moich pierwszych pokoi i to one ustanowiły mi pewien standard zabawy w kwestii wykonania, klimatu czy „zacieszu” (na tyle mocno, że byłem tam jeszcze – z inną zebraną grupą) i siłą rzeczy m.in. w pryzmacie do tego pokoju do tej pory porównuje inne lokacje. Na kolejną wyprawę na Wilczą przyszło nam jednak z różnych względów trochę poczekać.
Wypad na wąpierza miał być naszą rozgrzewką przed Zaginioną i takim swoistym spojrzeniem w przeszłość, bowiem pokój jest odczuwalnie już dosyć leciwy i ładnie na jego tle widać, jaki tytaniczny rozwój firma ma za sobą, dochodząc do poziomu wykonania Katakumb czy Zaginionej.
Początek jest niezły i choć nie do końca czuć, iż całość to rzeczywiście krypta, tak pewne niuanse wpływają na ogólnie panujący lekki „grobowy” nastrój. Niestety aspekt ten zanika w dalszej części zabaw, bo wystrój przestaje nieco pasować do tematyki miejsca. Zgaduję, że miało wyjść nieco humorystycznie... Na pewno solidne odświeżenie i dodanie akcesoriów wpłynie na większe flow z rozgrywki. Chociażby takie pajęczyny wyglądają już słabo, a i widać pewne wyeksploatowane/podniszczone elementy gry.
Poziom zagadek określiłbym jako początkujący. Tak naprawdę nie było problemu ze zrozumieniem co trzeba zrobić, tyle że gorzej już było nam coś znaleźć, bo mi jako okularnikowi odnalezienie w półmroku jakiegoś fanta było nieco utrudnione przez wadę, zwłaszcza że pojedyncze lampki dawały naprawdę silne światełko na małym obszarze.
Tu skądinąd należy się pochwała, bo jak na stary pokój, tak większość zagadek jest jednak manualno-elektroniczna. Co prawda kłódki też się pojawiły, ale były jednak mniejszością. Na minus z kolei składa się ich ilość. Nie dziwię się, że można tu wymaksować czasy coś koło 20 minut…
Nam wystąpił też problem z początkową zagadką, bo choć trafnie zgadliśmy co i gdzie, tak już wykonanie szło po grudzie, nawet pomimo „trafiania” w odpowiednie miejsce. Prób było na tyle dużo, że już zacząłem wątpić czy dobrze rozumujemy założenia twórców. W końcu ta ostatni próba, podszyta już pewną dozą frustracji, dała efekt. Najwyraźniej czujka nie wykrywała wiązki światła…
Mimo lekkiego narzekania bawiłem się tu jednak nieźle (nawet zapalenie oskrzeli mi w tym nie przeszkodziło) i pokój polecam paczce początkowych miłośników ER. Sądzę, że dwie-trzy osoby to ilość optymalna. W przypadku większej grupki ktoś zwyczajnie nie będzie miał co robić.
Na plus też oceniam pracę GM Leny. Widać zaangażowanie i entuzjazm do pracy, co się zawsze ceni.
Wypad na wąpierza miał być naszą rozgrzewką przed Zaginioną i takim swoistym spojrzeniem w przeszłość, bowiem pokój jest odczuwalnie już dosyć leciwy i ładnie na jego tle widać, jaki tytaniczny rozwój firma ma za sobą, dochodząc do poziomu wykonania Katakumb czy Zaginionej.
Początek jest niezły i choć nie do końca czuć, iż całość to rzeczywiście krypta, tak pewne niuanse wpływają na ogólnie panujący lekki „grobowy” nastrój. Niestety aspekt ten zanika w dalszej części zabaw, bo wystrój przestaje nieco pasować do tematyki miejsca. Zgaduję, że miało wyjść nieco humorystycznie... Na pewno solidne odświeżenie i dodanie akcesoriów wpłynie na większe flow z rozgrywki. Chociażby takie pajęczyny wyglądają już słabo, a i widać pewne wyeksploatowane/podniszczone elementy gry.
Poziom zagadek określiłbym jako początkujący. Tak naprawdę nie było problemu ze zrozumieniem co trzeba zrobić, tyle że gorzej już było nam coś znaleźć, bo mi jako okularnikowi odnalezienie w półmroku jakiegoś fanta było nieco utrudnione przez wadę, zwłaszcza że pojedyncze lampki dawały naprawdę silne światełko na małym obszarze.
Tu skądinąd należy się pochwała, bo jak na stary pokój, tak większość zagadek jest jednak manualno-elektroniczna. Co prawda kłódki też się pojawiły, ale były jednak mniejszością. Na minus z kolei składa się ich ilość. Nie dziwię się, że można tu wymaksować czasy coś koło 20 minut…
Nam wystąpił też problem z początkową zagadką, bo choć trafnie zgadliśmy co i gdzie, tak już wykonanie szło po grudzie, nawet pomimo „trafiania” w odpowiednie miejsce. Prób było na tyle dużo, że już zacząłem wątpić czy dobrze rozumujemy założenia twórców. W końcu ta ostatni próba, podszyta już pewną dozą frustracji, dała efekt. Najwyraźniej czujka nie wykrywała wiązki światła…
Mimo lekkiego narzekania bawiłem się tu jednak nieźle (nawet zapalenie oskrzeli mi w tym nie przeszkodziło) i pokój polecam paczce początkowych miłośników ER. Sądzę, że dwie-trzy osoby to ilość optymalna. W przypadku większej grupki ktoś zwyczajnie nie będzie miał co robić.
Na plus też oceniam pracę GM Leny. Widać zaangażowanie i entuzjazm do pracy, co się zawsze ceni.
Uciekliśmy z pokoju w: 59 minut
Ostatnio odwiedzone pokoje:
Ocena ogólna: 6/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 6/10
Poziom trudności: Łatwy
#30 Weźmisz lotkę czornej kurki, gice traszki, oko ropichy, skrzydło nietopsza i tera ino zakręć chochlą trzykroca w świetle księżyca, jak Cię natura wydała…
25.03.2024 | data wizyty: 24.03.2024
Wiarygodna opinia
Błysk. Grzmot. Ciemny las. Za chwilę lunie deszcz. Zagubieni, zauważacie światełko wśród drzew. To się nie może dobrze skończyć, jak pokazuje wiele filmowych horrorów. W dodatku na Majdańskiej 18 tym bardziej strachliwszym przyjdzie mieć duszę na ramieniu… I mrugać po ciemku, bo w pokoju panuje mrok. Plus czy minus? Tu odczucia będą różne…
Klimat sączącej się grozy jest tu uzyskany dosyć prosto. Mamy lekki podkład audio, nie ma silnych źródeł światła i w wielu miejscach wala się ogrom drobnicy, która buduje niezłą wczuwkę. Aczkolwiek na początku miałem wrażenie, że znaleźliśmy się w chacie myśliwego, nie wiedźmy. Aż się prosi, aby po kątach dołożyć jeszcze kilka czarno-magicznych fantów, co tylko wzmogło by odczucia.
W pokoju natkniecie się głównie na kłódki, aczkolwiek elektronika w szczątkowej formie też będzie dostępna. Paradoksalnie nie wadziło mi to w ogóle, bo wpisuje się to w konwencję zabawy, ale ich ilość pozostawia sporo do życzenia. Zagadek jest tu zwyczajnie mało, a przestrzeń miejsca jest całkiem spora i mało zagospodarowana łamigłówkami. Doświadczona ekipa może tu wykręcić naprawdę rekordowe czasy.
Widać też, że jest to pokój starszego typu, z mocno wyeksploatowanymi łamigłówkami. Pierwsza zagadka i od razu odpada mi od niej element. Co prawda zbędny, ale... Wyciągam szufladę, a ta się trzyma na słowo honoru. Biorę do ręki inny element potrzebny do gry, a z niego wypadają mi części... Troszkę strach było grać w obawie, że coś się zepsuje. Bardziej niż było.
Dwoje lub troje (jak w naszym przypadku) graczy to aż nadto do tego miejsca. Suma summarum i tak bawiłem się nieźle, zwłaszcza że problem „za” ciemnej gry można łatwo rozwiązać poprzez zabranie ze sobą latarki, jaką z pewnością zaproponuje mistrz gry (zwłaszcza że cała nasza trójca była w okularach).
Na plusik zaliczam też kontakt z pracownikiem. Miła rozmowa, zaś zaangażowanie i serce było widoczne jak na dłoni. Mistrz był pomocny tylko wtedy kiedy o to prosiliśmy, zresztą jak się umówiliśmy. Ten ER potraktowany w formie rozgrzewki – potrafi zapewnić rozrywkę. Bo gdyby był by to jedyny zwiedzany pokój tego dnia, to pozostałby nam spory niedosyt.
Klimat sączącej się grozy jest tu uzyskany dosyć prosto. Mamy lekki podkład audio, nie ma silnych źródeł światła i w wielu miejscach wala się ogrom drobnicy, która buduje niezłą wczuwkę. Aczkolwiek na początku miałem wrażenie, że znaleźliśmy się w chacie myśliwego, nie wiedźmy. Aż się prosi, aby po kątach dołożyć jeszcze kilka czarno-magicznych fantów, co tylko wzmogło by odczucia.
W pokoju natkniecie się głównie na kłódki, aczkolwiek elektronika w szczątkowej formie też będzie dostępna. Paradoksalnie nie wadziło mi to w ogóle, bo wpisuje się to w konwencję zabawy, ale ich ilość pozostawia sporo do życzenia. Zagadek jest tu zwyczajnie mało, a przestrzeń miejsca jest całkiem spora i mało zagospodarowana łamigłówkami. Doświadczona ekipa może tu wykręcić naprawdę rekordowe czasy.
Widać też, że jest to pokój starszego typu, z mocno wyeksploatowanymi łamigłówkami. Pierwsza zagadka i od razu odpada mi od niej element. Co prawda zbędny, ale... Wyciągam szufladę, a ta się trzyma na słowo honoru. Biorę do ręki inny element potrzebny do gry, a z niego wypadają mi części... Troszkę strach było grać w obawie, że coś się zepsuje. Bardziej niż było.
Dwoje lub troje (jak w naszym przypadku) graczy to aż nadto do tego miejsca. Suma summarum i tak bawiłem się nieźle, zwłaszcza że problem „za” ciemnej gry można łatwo rozwiązać poprzez zabranie ze sobą latarki, jaką z pewnością zaproponuje mistrz gry (zwłaszcza że cała nasza trójca była w okularach).
Na plusik zaliczam też kontakt z pracownikiem. Miła rozmowa, zaś zaangażowanie i serce było widoczne jak na dłoni. Mistrz był pomocny tylko wtedy kiedy o to prosiliśmy, zresztą jak się umówiliśmy. Ten ER potraktowany w formie rozgrzewki – potrafi zapewnić rozrywkę. Bo gdyby był by to jedyny zwiedzany pokój tego dnia, to pozostałby nam spory niedosyt.
Uciekliśmy z pokoju w: 50 minut
Ostatnio odwiedzone pokoje:
Ocena ogólna: 6/10
Obsługa: 9/10
Klimat: 8/10
Poziom trudności: Łatwy