Czy to iluzja czy pomyłka?
08.11.18 | datum návštěvy: 07.11.18
Niestety ten pokój spada na ostatnią pozycję w moim rankingu. Pokój jest dość chaotyczny, dziwny, ale nie to jest najgorsze. Największym błędem są niepracujące mechanizmy albo niedopatrzenia obsługujących. Jeden z elementów był nieodpowiedni (jak się okazało, bez ważnej wskazówki). Niedopuszczalne jest spędzenie nad mechanizmem kilku minut bo tak trzeba bo nie otwiera się sprawnie. Takie pomyłki odbierają radość całej zagadki pokoju. Wystrój pokoju, pomimo tego, że jest nowy, wygląda jakby miał 50 lat. Wiele rzeczy jest starych, brudnych albo nieprzytwierdzonych. Jest jeszcze jeden mankament, niestety dość nieprzyjemny, mianowicie zapach, nie jest to zapach nawiązujący do klimatu tylko nieprzyjemny odór. W pokoju jest też bardzo duszno. Wszystkie wspomniane defekty sprawiają, że ten ER jest tragikomedią a nie wspaniałą przygodą.
Nedávno navštívené místnosti:
Celkové hodnocení: 3/10
Zákaznický servis: 4/10
Interiér: 2/10
Obtížnost: Snadné
Odpověď společnosti Lost Rooms
Dziękujemy za uwagi. Musimy się do nich odnieść, ponieważ naszym zdaniem ocena jest mocno krzywdząca i wyolbrzymia drobne problemy, które mają prawo pojawić się przy pierwszych odwiedzających dane miejsce grupach. Za te problemy oczywiście przepraszamy i na pewno poprawimy kilka rzeczy przed następnymi wizytami. Nawiasem mówiąc potencjalne "choroby wieku dziecięcego" spowodowały, że proponujemy Gościom na LockMe promocję cenową, z której Pani skorzystała, a która ma zrekompensować ewentualne niedociągnięcia.
Jeśli chodzi zaś o konkretne zarzuty - poczucie znajdowania się w starym pomieszczeniu nie jest wypadkiem przy pracy, tylko zamierzonym zabiegiem, pozwalającym wczuć się w klimat. Gracze mają odnosić wrażenie, że trafili do dawno opuszczonej, zapomnianej piwnicy. Założenia scenariuszowe – gracze odkrywają zaginioną pracownię działającego w okresie międzywojennym polskiego mistrza iluzji - podkreślamy tworząc miejsce „stare i zaniedbane” – piwniczne właśnie. Piwniczny zapach i szum wody w rurach to naturalny element podziemi.
Pokój „wygląda jakby miał 50 lat”, bo o to właśnie nam chodziło. Trudno, żebyśmy „cofali naszych Klientów w czasie o prawie 100 lat” proponując wygląd z XXI wieku i wypolerowane posadzki. Dlatego większość wykorzystanych przez nas sprzętów naprawdę pochodzi z dwudziestolecia międzywojennego lub do tych czasów nawiązuje stylistycznie. Długo szukaliśmy przedwojennego biurka i fotela. Ba! Nawet piwniczne półki wykonane są z odzyskanego drewna z lat 30.
Escape room postrzegamy jako zabawę polegającą z jednej strony na przeniesieniu się do „nie-tuiteraz”, a z drugiej na pokonywaniu serii trudności, z którymi w pierwszym odruchu ciężko sobie poradzić. Dlatego stosujemy nietypowe kłódki czy mechanizmy. Pewnie, że nie wiedzieć bywa nieprzyjemnie, ale sami też czasami trafiamy w odwiedzanych escape roomach na ścianę. Prosimy wtedy o pomoc obsługę – podobnie u nas, jeśli któraś zagadka sprawia kłopot i przynosi zbyt duże frustracje, obsługa zawsze gotowa jest pomóc.
Jeśli chodzi zaś o konkretne zarzuty - poczucie znajdowania się w starym pomieszczeniu nie jest wypadkiem przy pracy, tylko zamierzonym zabiegiem, pozwalającym wczuć się w klimat. Gracze mają odnosić wrażenie, że trafili do dawno opuszczonej, zapomnianej piwnicy. Założenia scenariuszowe – gracze odkrywają zaginioną pracownię działającego w okresie międzywojennym polskiego mistrza iluzji - podkreślamy tworząc miejsce „stare i zaniedbane” – piwniczne właśnie. Piwniczny zapach i szum wody w rurach to naturalny element podziemi.
Pokój „wygląda jakby miał 50 lat”, bo o to właśnie nam chodziło. Trudno, żebyśmy „cofali naszych Klientów w czasie o prawie 100 lat” proponując wygląd z XXI wieku i wypolerowane posadzki. Dlatego większość wykorzystanych przez nas sprzętów naprawdę pochodzi z dwudziestolecia międzywojennego lub do tych czasów nawiązuje stylistycznie. Długo szukaliśmy przedwojennego biurka i fotela. Ba! Nawet piwniczne półki wykonane są z odzyskanego drewna z lat 30.
Escape room postrzegamy jako zabawę polegającą z jednej strony na przeniesieniu się do „nie-tuiteraz”, a z drugiej na pokonywaniu serii trudności, z którymi w pierwszym odruchu ciężko sobie poradzić. Dlatego stosujemy nietypowe kłódki czy mechanizmy. Pewnie, że nie wiedzieć bywa nieprzyjemnie, ale sami też czasami trafiamy w odwiedzanych escape roomach na ścianę. Prosimy wtedy o pomoc obsługę – podobnie u nas, jeśli któraś zagadka sprawia kłopot i przynosi zbyt duże frustracje, obsługa zawsze gotowa jest pomóc.