Joanna R. 16

Długo zastanawiałam się co napisać w komentarzu. Problem polega na tym , że nie potrafię słowami oddać tego przeżycia.
Dom Śmierci to trochę jak połączenie domu strachu z escapem roomem. Gdy powracam myślami do tego przeżycia to okazuje się, że zagadki nie są tak skomplikowane jak mi się ówcześnie wydawało. Głównie dlatego, że w momencie rozwiązywania ich byłam przerażona. Gra cały czas trzyma w napięciu i sam scenariusz też jest naprawdę ciekawy (ktoś grał w Until Dawn? Podobny klimat).
Cała zabawa trwa dwie godziny i po tym czasie gdy się wreszcie wydostaliśmy byłam naprawde zadowolona, że wreszcie moi towarzysze się uspokoją i przestaną krzyczeć i panikować gdy tylko usłyszą najcichszy podmuch wiatru. Wyjście do Falenicy było prezentem dla mojej młodszej siostry i o ile ona 12latka (ale ze stalowaymi nerwami i wielka fanka horrorów) zachowała się odpowiednio o tyle nasza mama odwaliła piękne przedstawienie z którego z tego co wiem byłby śmieszny filmik (organizatorzy mają podgląd na kamerach, któy potem moglismy obejrzeć).
W skrócie, jest naprawdę strasznie i chociaż my byliśmy lekko zażenowani tym jak bardzo się baliśmy organizatorzy poprawili nam humor wspominając o kilku grupach które nie przetrwały nawet 1/10 zabawy.
Co do obsługi to też nie mogę mieć żadnych zatrzeżeń, CHOCIAŻ latarki mogłyby być dużo lepsze. Osobiście czułabym się bezpieczniej z latarnią uliczną pod pachą prawdopodobnie :D. A propos tego, IDZCIE W NOCY! To bardzo ważne. Chyba, że się zbyt boicie, ale to nie wiem czy jest sens wtedy iść w ogóle.
Jeszcze tylko napomnę, że organizatorzy to super ludzie i widać, że z pasją. Gdybym mogła to poszłabym drugi raz ale skoro nie miałoby to za bardzo sensu to nie mogę się doczekać co jeszcze wymyślą!