alek.stelmach

Zachęceni doświadczeniem z Księgi Zła dobraliśmy ekipę i we czworo (dla jednej osoby był to trzeci ER w życiu) ruszyliśmy na pomoc Kasi. W recepcji przywitał nas genialny Kacper (shout-out za wprowadzenie!), który opowiedział tragiczną historię miejsca, zapoznał nas z zasadami i zaprowadził do zupełnie (nie)przeciętnego pokoju motelowego.

Zagadki, które tam czekały, układały się to synchronicznie, to liniowo, co doskonale budowało dynamikę i zawsze kazało mieć oczy i uszy dookoła głowy (o ile tylko było to możliwe). Z każdą kolejną niewinna z początku przestrzeń stopniowo zmieniała swój klimat i podnosiła nam tętno... Poczucie zacieśniania się miejsca tylko potęguje efekt pułapki! Uważam, że to wielki plus konstrukcji pokoju. Jeśli lubicie musieć przypominać sobie, że "jesteście tylko w escape roomie", to zdecydowanie pokój dla Was - tutaj świat zewnętrzny absolutnie przestaje istnieć.

Wyzwania są tak różnorodne, jak tylko się da, nie spodziewajcie się serii kłódek i kluczyków, za to przygotujcie szare komórki na maksymalny, synergiczny i kreatywny wysiłek, zwłaszcza zanim zbieleją ze strachu. Znajdzie się tu coś dla amatorów mocnych wrażeń, współpracy, zadań wizualnych, taktylnych, logicznych i słownych oraz dla poszukiwaczy i kombinatorów.

Sama historia dotycząca osoby bohaterskiej, której losy odkrywamy, szukając Kasi, po czasie też daje do myślenia i pokazuje bardzo nieprzypadkowe oblicze ludzkiej natury: nawet w człowieku o sercu ze złota może obudzić się potencjał zła, jeśli zostanie wystarczająco brutalnie i niesprawiedliwie skrzywdzony.

Na obiad może warto pójść po ucieczce - jeśli tylko Wam się powiedzie...