Ładowanie...
Wszystkie pokoje
Co to jest escape room?
Vouchery prezentowe
ER Champ
Partner Lockme
Forest Escape
Wyobraź sobie, że czytasz książkę, oglądasz film lub grasz na komputerze. Nie mija chwila, a Ty przenosisz się do świata, który jeszcze parę sekund temu zdaw... [więcej]
Opis firmy
Wyobraź sobie, że czytasz książkę, oglądasz film lub grasz na komputerze. Nie mija chwila, a Ty przenosisz się do świata, który jeszcze parę sekund temu zdawał się być nieosiągalny. Zamknij oczy. Wyobraź sobie, że znalazłeś się z garstką przyjaciół w obcym Wam miejscu na obrzeżach miasta. Nie jest tam zwyczajnie. Wasze serca przyspieszają i w mgnieniu oka stajecie się częścią historii, którą wybraliście lub która wybrała Was… Czy będzie to podejrzanie przytulna chatka na skraju sosnowego lasu, opuszczony ośrodek psychiatryczny, czy postapokaliptyczna baza łącznościowa - zadecydujecie sami.
Blask księżyca przebija się przez korony drzew, okoliczni mieszkańcy oddają się w objęcia Morfeusza, a Wasz zegar zaczyna tykać. Tu nikt nie wyjdzie na przywitanie, nie wskaże drogi do szatni i nie zaparzy herbaty. Przed Wami niełatwa przeprawa. Liczne zagadki i łamigłówki to tylko ułamek tego, co przyjdzie Wam dzisiaj przeżyć. Tu wszystko jest prawdziwe. Każda rzecz ma swoją historię i tysiąc innych do opowiedzenia...
Forest Escape to gry fabularne w terenie bazujące na formule escape-room. Rozgrywki, które tworzymy od A do Z - nasz pomysł na życie. Gry, których mechanika oraz autorskie fabuły dostarczyć mają niezliczoną ilość wrażeń, pobudzając przy tym wszystkie zmysły i emocje. Forest to świat, który wciąga. To błoga pożywka dla umysłu, której zadaniem jest pozwolić oderwać się od codzienności i aktywnie wypocząć w niespotykanych dotychczas okolicznościach.
Zbierz grupę przyjaciół, wybierzcie historię, od której zaczniecie swoją przygodę i wyruszcie do Forest Escape!
Stawcie czoła tajemnicom, które kryje każdy ze scenariuszy.
Wejdźcie do świata innego niż wszystkie!
Do uniwersum Forest Escape.
Forest Escape - Łódź
Forest Escape - Łódź Postapo
Łódź Postapo
Stara 666
95-200 Pabianice k/Łodzi
Pokoje dostępne w oddziale Łódź Postapo
Ładowanie...
Ostatnie opinie
Przewodnik
391 pkt
Finał, który wymagał całego weekendu, a aktorzy zrobili z niego prawdziwy spektakl
6.11.2026 | data wizyty: 23.08.2026
Do tego scenariusza nie wchodzi się z ulicy. Żeby zagrać w H.E.R.M.A.N., trzeba mieć za sobą Prolog, Postapo i Szepty, a my zrobiliśmy wszystkie pięć poprzednich. I to jest tu największy plus: wszystko, co zbieraliśmy przez cały weekend, wraca w finale.
Trzy godziny. Ten sam ośrodek, który już dobrze znaliśmy, ale tym razem celem jest gabinet doktora Hermana, a my wiemy, że po drodze nie będziemy sami. W grze biorą udział aktorzy i to jest absolutna rewelacja: realistyczni, genialni, w pełni wiarygodni. Historia przestaje być tylko opowiedziana, zaczyna się dziać tuż obok nas, a my zapominamy, że to gra. Są przejścia, fragmenty nagrań, notatki i głosy ludzi, którzy próbowali nas ostrzec. Eliasz wraca z nowymi wskazówkami, a nasza misja okazuje się całkiem inna, niż myśleliśmy.
Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie. Zebrali to wszystko w jedną całość tak, że nie sposób się nie ukłonić. Nie zdradzimy nic więcej. Powiemy tylko, że to godne zwieńczenie całej historii, a każdy element wcześniejszych scenariuszy ma tu swoje miejsce. Warto było zagrać w kolejności i warto było zostawić ten finał na koniec.
Gdyby ktoś zapytał, od czego zacząć w Forest Escape: od Prologu, a potem do samego końca.
Trzy godziny. Ten sam ośrodek, który już dobrze znaliśmy, ale tym razem celem jest gabinet doktora Hermana, a my wiemy, że po drodze nie będziemy sami. W grze biorą udział aktorzy i to jest absolutna rewelacja: realistyczni, genialni, w pełni wiarygodni. Historia przestaje być tylko opowiedziana, zaczyna się dziać tuż obok nas, a my zapominamy, że to gra. Są przejścia, fragmenty nagrań, notatki i głosy ludzi, którzy próbowali nas ostrzec. Eliasz wraca z nowymi wskazówkami, a nasza misja okazuje się całkiem inna, niż myśleliśmy.
Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie. Zebrali to wszystko w jedną całość tak, że nie sposób się nie ukłonić. Nie zdradzimy nic więcej. Powiemy tylko, że to godne zwieńczenie całej historii, a każdy element wcześniejszych scenariuszy ma tu swoje miejsce. Warto było zagrać w kolejności i warto było zostawić ten finał na koniec.
Gdyby ktoś zapytał, od czego zacząć w Forest Escape: od Prologu, a potem do samego końca.
Uciekliśmy z pokoju
Ostatnio odwiedzone pokoje:
- Prolog |
- H.E.R.M.A.N. |
- Rytuał
Ocena ogólna: 10/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 10/10
Poziom trudności: Trudny
Przewodnik
391 pkt
Chata w głębi lasu i rytuał, którego nikt nie dokończył
6.11.2026 | data wizyty: 23.08.2026
Opuszczona chata w głębi lasu, dawna kryjówka Erebosa, który po tragicznych wydarzeniach w rodzinnym domu pogrążył się w mrocznych praktykach. Naszym zadaniem jest odkryć prawdę o nim, o odprawianym przez niego rytuale i o klątwie ciążącej na jego rodzinie. A potem zostaje pytanie: czy odważymy się dokończyć to, czego on sam nie zdołał?
Klimat to czysta groza. Zapomniany zakątek lasu, w którym cienie drzew splatają się z sekretami, poczucie izolacji, drewniane ściany, drzewa dookoła i wrażenie, że ktoś tu był przed nami i nie wyszedł z tego bez szwanku. Zagadki dobrze wpisują się w fabułę, a cały scenariusz ma wyraźnie inny charakter niż reszta: ciemniejszy, bardziej osobisty i bardziej niepokojący.
Dla nas to było miłe zaskoczenie w całym zestawie. Po Postapo i Szeptach, które mają zupełnie inną energię, Rytuał przypomniał, że potrafi też być klasycznym, leśnym horrorem z prawdziwym ciężarem. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie i to, co wymyślili w tej chacie, zostanie z nami na długo.
Klimat to czysta groza. Zapomniany zakątek lasu, w którym cienie drzew splatają się z sekretami, poczucie izolacji, drewniane ściany, drzewa dookoła i wrażenie, że ktoś tu był przed nami i nie wyszedł z tego bez szwanku. Zagadki dobrze wpisują się w fabułę, a cały scenariusz ma wyraźnie inny charakter niż reszta: ciemniejszy, bardziej osobisty i bardziej niepokojący.
Dla nas to było miłe zaskoczenie w całym zestawie. Po Postapo i Szeptach, które mają zupełnie inną energię, Rytuał przypomniał, że potrafi też być klasycznym, leśnym horrorem z prawdziwym ciężarem. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie i to, co wymyślili w tej chacie, zostanie z nami na długo.
Uciekliśmy z pokoju
Ostatnio odwiedzone pokoje:
- Prolog |
- H.E.R.M.A.N. |
- Rytuał
Ocena ogólna: 10/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 10/10
Poziom trudności: Średni
Przewodnik
391 pkt
Szepty: Rozdział I – Duch Eliasza stał za naszymi plecami
6.11.2026 | data wizyty: 23.08.2026
"Stary dwór" rodziny Kosowskich. Mały Eliasz był milczący i zamknięty w sobie, jego zaniepokojeni rodzice sprowadzili psychiatrę, doktora Hermana, a my przekraczamy próg miejsca, w którym wszystko się zaczęło. To kontynuacja historii z Prologu i od razu widać, że autorzy mają plan na całą opowieść.
To scenariusz, który naprawdę daje na banię. Przez całą grę mieliśmy wrażenie, że duch Eliasza stoi tuż za naszymi plecami: że ktoś patrzy, ktoś słucha i ktoś czeka, aż się odwrócimy. Szepty kierowane do niewidzialnej osoby, mroczne symbole, lalki, które lepiej obserwować niż dotykać, odbicia w lustrze i cienie między drzewami budują napięcie, od którego nie da się uciec. Klimat jest gęsty i niepokojący, ale nie krzykliwy. Tu nie chodzi o tanie straszenie, tylko o powolne odkrywanie, że ta historia ma drugie dno, i o to, że sami zaczynamy się zastanawiać, co jest prawdą, a co wyobraźnią małego chłopca.
Dla nas to był świetny moment w całej opowieści, bo wiele rzeczy z Prologu nagle układa się w całość, a pytania, które mieliśmy, zamieniają się w nowe. Zagadki są dobrze wplecione w fabułę, a rodzinna tajemnica odsłania się stopniowo, bez pośpiechu. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie, zwłaszcza tym, jak dużo można powiedzieć szeptem.
Na Lockme Szepty mają 7,6/10 i naszym zdaniem to uczciwa, a nawet trochę skromna ocena. Dla fanów thrillerów i dobrze opowiedzianych historii pozycja obowiązkowa, najlepiej po Prologu.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Nie odwracaliśmy się. Nikt z nas.
To scenariusz, który naprawdę daje na banię. Przez całą grę mieliśmy wrażenie, że duch Eliasza stoi tuż za naszymi plecami: że ktoś patrzy, ktoś słucha i ktoś czeka, aż się odwrócimy. Szepty kierowane do niewidzialnej osoby, mroczne symbole, lalki, które lepiej obserwować niż dotykać, odbicia w lustrze i cienie między drzewami budują napięcie, od którego nie da się uciec. Klimat jest gęsty i niepokojący, ale nie krzykliwy. Tu nie chodzi o tanie straszenie, tylko o powolne odkrywanie, że ta historia ma drugie dno, i o to, że sami zaczynamy się zastanawiać, co jest prawdą, a co wyobraźnią małego chłopca.
Dla nas to był świetny moment w całej opowieści, bo wiele rzeczy z Prologu nagle układa się w całość, a pytania, które mieliśmy, zamieniają się w nowe. Zagadki są dobrze wplecione w fabułę, a rodzinna tajemnica odsłania się stopniowo, bez pośpiechu. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie, zwłaszcza tym, jak dużo można powiedzieć szeptem.
Na Lockme Szepty mają 7,6/10 i naszym zdaniem to uczciwa, a nawet trochę skromna ocena. Dla fanów thrillerów i dobrze opowiedzianych historii pozycja obowiązkowa, najlepiej po Prologu.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Nie odwracaliśmy się. Nikt z nas.
Ostatnio odwiedzone pokoje:
- Prolog |
- H.E.R.M.A.N. |
- Rytuał
Ocena ogólna: 10/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 10/10
Poziom trudności: Średni
Przewodnik
391 pkt
Prolog – Północ. Plecak, krótkofalówka i las jak z „Blair Witch Project"
6.11.2026 | data wizyty: 6.11.2026
Rok 1986. Miliarder Zachariasz Kosowski szuka ratunku dla chorego brata i oddaje go w ręce doktora Hermana. Wykupuje teren dawnego ośrodka kolonijnego, żeby chłopiec nie trafił do zwykłego szpitala. Dwadzieścia lat później ośrodek zamknięto. Teraz wchodzimy my.
Wszystko zaczyna się, zanim zrobimy pierwszy krok. Na starcie dostajemy plecaki i krótkofalówki, a sposób, w jaki to się odbywa, wkręca na maksa. Od tej chwili nie jesteśmy już gośćmi, którzy przyszli pograć, tylko ekipą wysłaną na miejsce. Mamy sprzęt, mamy łączność i mamy zadanie.
Pierwsze, co uderza, to skala. To naprawdę duży teren: las, ścieżki, opuszczone pawilony z czasów kolonii, wyblakłe ściany z białej cegły, czerwone drewniane drzwi, zardzewiałe siatki i żółto-czarna taśma, jakby ktoś zabezpieczał miejsce zdarzenia i nigdy nie wrócił go posprzątać. Wszystko jest zrobione z rozmachem, bez skrótów. Nic nie wygląda na scenografię, i właśnie dlatego czuliśmy się realistycznie, jakbyśmy byli w samym środku historii.
Graliśmy o północy i to była zupełnie inna gra niż ta, którą znamy ze zdjęć w świetle dnia. Las zrobił się czarny, pawilony zaczęły żyć własnym życiem, a każdy trzask gałęzi słyszeliśmy dwa razy głośniej. Nic nie było takie samo. Las wyglądał jak z „Blair Witch Project": ciemne pnie, wąski krąg światła latarki i pewność, że kroki, które słyszymy, nie zawsze są nasze. Krótkofalówka w takiej ciszy daje otuchę, ale i podkręca napięcie. Jeśli możecie wybrać porę, wybierzcie noc.
Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie. Kto to wymyślił i jak to wszystko zbudował, do dziś nie mieści nam się w głowach. Absolutny majstersztyk. Rzadko to słowo pada z naszych ust, ale po prawie setce pokoi wiemy, kiedy coś jest inne niż wszystko, co widzieliśmy. To początek historii, którą po prostu trzeba poznać w całości.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Północ. Plecak na plecach, krótkofalówka w dłoni. Ośrodek zamknięty, a my weszliśmy do środka.
Wszystko zaczyna się, zanim zrobimy pierwszy krok. Na starcie dostajemy plecaki i krótkofalówki, a sposób, w jaki to się odbywa, wkręca na maksa. Od tej chwili nie jesteśmy już gośćmi, którzy przyszli pograć, tylko ekipą wysłaną na miejsce. Mamy sprzęt, mamy łączność i mamy zadanie.
Pierwsze, co uderza, to skala. To naprawdę duży teren: las, ścieżki, opuszczone pawilony z czasów kolonii, wyblakłe ściany z białej cegły, czerwone drewniane drzwi, zardzewiałe siatki i żółto-czarna taśma, jakby ktoś zabezpieczał miejsce zdarzenia i nigdy nie wrócił go posprzątać. Wszystko jest zrobione z rozmachem, bez skrótów. Nic nie wygląda na scenografię, i właśnie dlatego czuliśmy się realistycznie, jakbyśmy byli w samym środku historii.
Graliśmy o północy i to była zupełnie inna gra niż ta, którą znamy ze zdjęć w świetle dnia. Las zrobił się czarny, pawilony zaczęły żyć własnym życiem, a każdy trzask gałęzi słyszeliśmy dwa razy głośniej. Nic nie było takie samo. Las wyglądał jak z „Blair Witch Project": ciemne pnie, wąski krąg światła latarki i pewność, że kroki, które słyszymy, nie zawsze są nasze. Krótkofalówka w takiej ciszy daje otuchę, ale i podkręca napięcie. Jeśli możecie wybrać porę, wybierzcie noc.
Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie. Kto to wymyślił i jak to wszystko zbudował, do dziś nie mieści nam się w głowach. Absolutny majstersztyk. Rzadko to słowo pada z naszych ust, ale po prawie setce pokoi wiemy, kiedy coś jest inne niż wszystko, co widzieliśmy. To początek historii, którą po prostu trzeba poznać w całości.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Północ. Plecak na plecach, krótkofalówka w dłoni. Ośrodek zamknięty, a my weszliśmy do środka.
Uciekliśmy z pokoju
Ostatnio odwiedzone pokoje:
- Prolog |
- H.E.R.M.A.N. |
- Rytuał
Ocena ogólna: 10/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 10/10
Poziom trudności: Średni
Przewodnik
391 pkt
💉 Postapo 2 – Szczepionka w rękach amatorów
6.11.2026 | data wizyty: 22.08.2026
Pierwsza misja za nami, więc w drugiej dostajemy zadanie jeszcze poważniejsze: przygotować szczepionkę i dostarczyć ją jednostkom specjalnym Bazy Matki. Dywizja Alfa zdobyła dane, a my mamy z nich zrobić coś, co może uratować ocalałych. Oczy całego świata są zwrócone na nas. Nie trzeba było nas długo przekonywać, żeby poczuć presję.
Druga część to rozwinięcie historii z pierwszej, a nie jej powtórka. Strach przed jutrem zaczyna powoli ustępować nadziei i to się czuje w całej rozgrywce: jest poczucie odpowiedzialności, jest wyścig z czasem i jest satysfakcja z każdego kroku, który przybliża nas do celu. Zadania są inne niż w jedynce, bardziej złożone i wymagające od całej drużyny zgrania, ale nigdy nie sprawiają wrażenia sztucznie wydłużonych. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie i drugą część tej historii zrobiono z jeszcze większym pomysłem niż pierwszą.
Teren ośrodka znów robi swoje. Nazwa „największy escape room w Polsce" nie jest marketingiem, tylko opisem tego, po czym naprawdę chodzimy. Dla nas Postapo 2 było ciekawsze, niż się spodziewaliśmy, bo wiedzieliśmy już, jak działa ten świat, a mimo to ciągle nas zaskakiwał.
Jeśli graliście w pierwszą część, druga będzie dla Was naturalnym, bardzo przyjemnym ciągiem dalszym. Zdecydowanie warto grać w kolejności.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Szczepionka dostarczona. Hebany zameldowali się w Bazie Matki. 💉
Druga część to rozwinięcie historii z pierwszej, a nie jej powtórka. Strach przed jutrem zaczyna powoli ustępować nadziei i to się czuje w całej rozgrywce: jest poczucie odpowiedzialności, jest wyścig z czasem i jest satysfakcja z każdego kroku, który przybliża nas do celu. Zadania są inne niż w jedynce, bardziej złożone i wymagające od całej drużyny zgrania, ale nigdy nie sprawiają wrażenia sztucznie wydłużonych. Wyobraźnia autorów zaskoczyła nas stokrotnie i drugą część tej historii zrobiono z jeszcze większym pomysłem niż pierwszą.
Teren ośrodka znów robi swoje. Nazwa „największy escape room w Polsce" nie jest marketingiem, tylko opisem tego, po czym naprawdę chodzimy. Dla nas Postapo 2 było ciekawsze, niż się spodziewaliśmy, bo wiedzieliśmy już, jak działa ten świat, a mimo to ciągle nas zaskakiwał.
Jeśli graliście w pierwszą część, druga będzie dla Was naturalnym, bardzo przyjemnym ciągiem dalszym. Zdecydowanie warto grać w kolejności.
⭐⭐⭐⭐⭐ – Szczepionka dostarczona. Hebany zameldowali się w Bazie Matki. 💉
Uciekliśmy z pokoju
Ostatnio odwiedzone pokoje:
- Prolog |
- H.E.R.M.A.N. |
- Rytuał
Ocena ogólna: 10/10
Obsługa: 10/10
Klimat: 10/10
Poziom trudności: Średni