namjooningKoya

Wybierając się do Sherlocka miałyśmy nadzieję na wejście w świat słynnego detektywa, ciekawe zagadki i pewnego rodzaju wyzwanie. Mimo średnich ocen, po zapoznaniu się z opiniami stworzył nam się obraz pokoju z potencjałem, jednak niedocenianego przez większość.

Myślę, że stwierdzenie, że pojawiły się na naszej drodze niefortunne zdarzenia, będzie adekwatny, gdyż po przyjściu okazało się, że coś się w Sherlocku zepsuło i nie było pewne czy uda się to naprawić, chociaż jakiś okruch nadziei na to był. Z plusów od razu dostałyśmy 3 bramki do wyboru: 1. Poczekać parę minut i zobaczyć czy uda się naprawić, 2. Wybrać dowolny z dostępnych pokoi (jednak w naszym przypadku było to średnie rozwiązanie, gdyż jedna z naszej trójki jest w ciąży, co z automatu wyklucza sporą część pokoi, a po drugie dlatego, że większość jest skierowana dla początkujących, a my chciałyśmy jednak mieć pewne wyzwanie przed sobą, więc średnio nam się to uśmiechało) i 3. Sherlock, ale z elementem, który nie działa i mistrzyni gry powie nam co by się wydarzyło. Wybrałyśmy opcję 1 i na szczęście udało się ten element naprawić (gratulacje).

Nadszedł czas wprowadzenia i tu już pojawia się pierwszy zgrzyt, czyli dość słabe wczucie w fabułę i jedynie szybkie, rutynowe informacje od mistrza gry. Po wejściu do pokoju na pewno można poczuć się jak w gabinecie pewnego detektywa, jednak już na pierwszy rzut oka można zauważyć, że pokój ten ma już swoje lata i został nadgryziony zębem czasu. Wiele elementów jest wytartych przez dotykanie ich, co już daje wskazówkę, że to będzie na pewnym etapie ważne. Część mechanizmów również nie zaskakiwała od razu, a wymagała np użycia ciut większej siły itp. Generalnie same zagadki faktycznie były w klimacie, były ciekawe, niektóre nawet widziałyśmy pierwszy raz i nie były najbardziej oczywiste, ale niestety miały też swoje minusy jak na przykład to, że jedna z zagadek nijak się nie łączyła z elementem niezbędnym do jej rozwiązania i gdyby nie podpowiedź to albo nie doszłybyśmy do tego albo spędziłybyśmy strasznie dużo czasu, żeby jakoś to połączyć. Poza tym jak widzimy znak, aby nie opierać się o coś, to automatycznie stwierdziłyśmy, że to pewnie delikatne i lepiej nie ruszać, co okazało się błędnym założeniem, więc też może warto jakoś inaczej o tym powiedzieć zamiast nalepiać kartkę. No i jeśli korzystamy z powszechnie znanego i funkcjonującego na świecie sposobu kodowania, to dość średnim pomysłem jest zmiana go na swoją modłę, lepiej byłoby wymyślić jakiś swój szyfr niż wykrzaczać oryginał, bo było to dość irytujące, gdy 2 z 3 osób u nas posługują się nim bez problemu, a tu niespodzianka i mózg łapie laga, że co to w ogóle ma być. Definitywnie plusem są dźwięki, które jasno sygnalizują wykonanie zadania i dzięki nim wiemy, że coś się otwiera, jednak tu też mechanizmy działają z opóźnieniem co powoduje wątpliwości czy na pewno dobrze to zrobiłyśmy, skoro nie ma reakcji od razu, więc ADHD chce adhdować i od razu coś zmieniać.

Mam spore zastrzeżenia do faktu, iż po zakończeniu samemu wychodzi się z pokoju, szczególnie jeśli nie jest to jakoś fabularnie wykorzystane czy mistrz gry ani nikt nie czeka na zewnątrz - pojawia się wtedy pytanie czy na pewno powinnyśmy wyjść i brakuje zwykłej ludzkiej interakcji w postaci gratulacji czy jakiegoś feedbacku. Nasza mistrzyni gry generalnie nie wchodziła z nami za bardzo w interakcję, gdzie jesteśmy przyzwyczajone, że jest to norma, a po wyjściu z pokoju wymienia się spostrzeżeniami czy opiniami, co pomaga rozładować emocje, zarówno te dobre jak i złe. Tutaj wszystko było dość suche, brakowało zaangażowania i można było odnieść wrażenie, że lepiej by było jakbyśmy sobie poszły i nie zawracały głowy, także może to gorszy dzień, może rutyna, a może coś nad czym warto by było popracować.

Tak podsumowując:
+ klimat pokoju,
+ ciekawe zagadki i mechanizmy, mimo iż pokój do nowych nie należy
+ cena, która jak na Wrocław należy do niższych
- brak zaangażowania mistrza gry, wprowadzenia, zakończenia i nabudowania fabularnego klimatu
- podniszczone elementy, które sugerują pewne rozwiązania
- ta jedna zagadka, która nie łączyła się w żaden sposób z tym, co było do niej niezbędne

* dziwne było też to, że w dniu wizyty otrzymałyśmy wiadomość, że należy przyjść 15 minut przed czasem, nie wcześniej i nie później, bo będzie odejmowany czas z gry, gdzie spokojnie można by było wejść tam chwilę wcześniej, bo jest spora przestrzeń ze stołami i krzesłami, a poza tym taka informacja powinna widnieć już przy rezerwacji, bo jest dość istotna w planowaniu sobie dnia (to już może narzekanie, ale warto to wiedzieć zawczasu).

Skarbówka jest trochę innym typem pokoju, tutaj potrzebna jest spora cierpliwość, czujność i zwracanie uwagi na szczegóły, jednak mnie te tyczące się samych zagadek, a bardziej głównej sprawy, gdyż całość polega na zbieraniu poszlak, dowodów i informacji odnośnie sprawy. Sam pokój jest bardzo estetyczny, chociaż czuć, że do najnowszych nie należy. Są tam pewne ciekawe rozwiązania, ale same zagadki są raczej proste, głównym punktem jest całe dochodzenie.
Osobiście wyszłam trochę rozczarowana tym pokojem, miałam prawdopodobnie inne wyobrażenie tego jak będzie on wyglądał i na czym będzie polegał + zabrakło mi we wprowadzeniu informacji odnośnie tego na czym szczególnie należałoby się skupiać i chociażby żeby nie podejmować pochopnych działań i to już by wystarczyło, żeby lepiej zbudować atmosferę i ukierunkować myślenie na właściwe tory.
Raczej nie polecam osobom, którym głównie zależy na wczuciu w grę i rozwiązanie super fabularnych zadań, bądź tym mającym problemy z utrzymaniem uwagi, potrzebującym wielu bodźców - to raczej nie będzie pokój dla Was, ale na pewno znajdzie swoich amatorów np. wśród osób lubiących klimaty detektywistyczne, fabularne nagrania itp.