Pokój tak dobry, że aż wracam do pisania recenzji
18.08.26 | дата візиту: 07.08.26
Ostatnio mieliśmy okazję być w nowym pokoju od Escape Me w Gdyni. Pokoju, który delikatnie nawiązuje do starych czasów, kiedy firma stacjonowała jeszcze w ścisłym centrum miasta. Jednak miejsce to pokazuje rozwój firmy i branży, zmienia kompletnie formułę i pokazuje rozwiązania, które według mnie powinien mieć każdy pokój z magią w roli głównej. Co jednak stanowi o jego wyjątkowości?
Ciężko nie mówić o tym pokoju nie spoilerując kilku istotnych jego elementów, tak że jeżeli jesteście na to bardzo uczuleni, to po prostu wiedzcie, że warto. Klimat, wystrój, fabuła i rozwiązania technologiczne są na najwyższym poziomie. Jeżeli jednak chcecie się dowiedzieć trochę więcej, zapraszam.
Po pierwsze - wystrój. Escape Me już przyzwyczaiło nas trochę do swojego stylu. Lubią pracować w drewnie i dobierają tematyki tak, żeby pasowały do tego materiału. Opłaca się to niesamowicie. Już od pierwszych chwil w trakcie rozgrywki, zanim jeszcze cokolwiek zobaczymy, czujemy to, gdzie jesteśmy. Wsiąkamy tymczasem w niesamowitą fabułę, o której za chwilę. I od momentu otwarcia oczu i rozpoczęcia rozgrywki świat przedstawiony nas pochłania. Liczba detali, efektów specjalnych, małych zakątków do odkrycia i rzeczy, które można przeoczyć jest po prostu niesamowita. W kontekście technicznym pokój jest po prostu perfekcyjny.
Następna rzecz to fabuła i akcja. Każdy, kto był ze mną w Escape Roomach dobrze wie, jak istotny jest to dla mnie element. I tutaj on po prostu dowozi. Ta fabuła jest jak ta z książek. Z jednej strony dosyć lekka i nieskomplikowana, ale ze swoją dozą mroku i intrygi. Nie zabraknie nam momentów, w których się wystraszymy, nie zabraknie takich, które nas rozśmieszą, nie zabraknie zapewne momentów, w których pożałujemy swoich decyzji. Ponieważ tak, głęboko wkomponowane w rozgrywkę są też różne opcje fabularne, a część fabuły jest ściśle związana z mechaniką rozgrywki i zagadkami.
A co z tymi zagadkami? Każda z nich jest oryginalna, część wykorzystuje znane już osobom doświadczonym schematy, część może zaskoczyć. Jednak to, co jest w tym pokoju mniej spotykane to jego liniowość. Albo jej brak? Ale o co chodzi? Tutaj największy spoiler - pokój ma de facto dwie linie, które są od siebie tak naprawdę niezależne. Co więcej, o ile jedna z nich jest prostolinijna, druga ma momenty, które można robić symultanicznie. To wszystko sprawia, że pokój cały czas odkrywamy na nowo i czujemy się pozytywnie zagubieni - tak, jakby przed nami była prawdziwa misja, a nie rozgrywka ze scenariuszem. I tutaj, na sam koniec dochodzimy do elementów, które sprawiają, że to był naprawdę wyjątkowy czas.
Magia i eksploracja. Jak wspomniane wyżej, ten pokój robi wszystko, abyśmy weszli w swoją rolę. Rolę uczniów Hogwartu, którzy mają bardzo konkretne zadanie, ale nie za bardzo wiedzą, jak się za to wziąć. Mają przy sobie trochę magii, własny spryt i małą wskazówkę gdzie zacząć. I tak właśnie wchodzimy do tej rozgrywki, a jak z niej wyjdziemy zależy wyłącznie od nas. Możemy oddać się zbieraniu punktów dla naszego domu, możemy podjąć się rozwiązania znacznie trudniejszej tajemnicy. A to wszystko z najlepiej zrobioną magią, jaką widziałem. Zazwyczaj w pokojach, nawet jeżeli dostajemy różdżkę, to otrzymujemy też informację „macie miejsca mocy oznaczone czymśtam, dokładnie przyłóżcie różdżkę, wtedy stanie się magia”. Tutaj tego nie ma, tutaj różdżka jest częścią eksploracji. Zastanawiał_ś się kiedyś, dlaczego skoro umiesz w magię nie możesz po prostu w pokoju zrobić „Alohomora” na drzwiach i tyle? Cóż, tutaj czuć, że twórcy też tak pomyśleli. Aby przejść całość trzeba myśleć jak czarodziej. I to, jak w pewnym momencie złapałem się na myśli, że „ej, a w sumie zapomniałem o różdżce, tutaj to czary jak ulał” po to, aby zobaczyć, że rzeczywiście to działa, było niesamowite. Pierwszy raz (a w zasadzie drugi, bo Komnata Tajemnic też to robiła świetnie, ale na mniejszej skali), nie czułem się jak mugol z różdżką, a jak osoba w tym świecie. Może jeszcze mało doświadczona, ale przecież byłem uczniem. I to jest prawdziwa magia tego miejsca, i właśnie dlatego uważam, że to kompletny must-be nie tylko na mapie Trójmiasta, ale i Polski. Dziękuję za zabawę tak dobrą, że aż zmotywowała mnie do ponownego pisania recenzji. Do zobaczenia następnym razem!
PS. Co do poziomu trudności - średniozaawansowani to moim zdaniem minimum. Jeżeli chciecie zrobić pokój na maksa, to jest to naprawdę trudne. Ale nie musicie zrobić wszystkiego, żeby go przejść.
Ciężko nie mówić o tym pokoju nie spoilerując kilku istotnych jego elementów, tak że jeżeli jesteście na to bardzo uczuleni, to po prostu wiedzcie, że warto. Klimat, wystrój, fabuła i rozwiązania technologiczne są na najwyższym poziomie. Jeżeli jednak chcecie się dowiedzieć trochę więcej, zapraszam.
Po pierwsze - wystrój. Escape Me już przyzwyczaiło nas trochę do swojego stylu. Lubią pracować w drewnie i dobierają tematyki tak, żeby pasowały do tego materiału. Opłaca się to niesamowicie. Już od pierwszych chwil w trakcie rozgrywki, zanim jeszcze cokolwiek zobaczymy, czujemy to, gdzie jesteśmy. Wsiąkamy tymczasem w niesamowitą fabułę, o której za chwilę. I od momentu otwarcia oczu i rozpoczęcia rozgrywki świat przedstawiony nas pochłania. Liczba detali, efektów specjalnych, małych zakątków do odkrycia i rzeczy, które można przeoczyć jest po prostu niesamowita. W kontekście technicznym pokój jest po prostu perfekcyjny.
Następna rzecz to fabuła i akcja. Każdy, kto był ze mną w Escape Roomach dobrze wie, jak istotny jest to dla mnie element. I tutaj on po prostu dowozi. Ta fabuła jest jak ta z książek. Z jednej strony dosyć lekka i nieskomplikowana, ale ze swoją dozą mroku i intrygi. Nie zabraknie nam momentów, w których się wystraszymy, nie zabraknie takich, które nas rozśmieszą, nie zabraknie zapewne momentów, w których pożałujemy swoich decyzji. Ponieważ tak, głęboko wkomponowane w rozgrywkę są też różne opcje fabularne, a część fabuły jest ściśle związana z mechaniką rozgrywki i zagadkami.
A co z tymi zagadkami? Każda z nich jest oryginalna, część wykorzystuje znane już osobom doświadczonym schematy, część może zaskoczyć. Jednak to, co jest w tym pokoju mniej spotykane to jego liniowość. Albo jej brak? Ale o co chodzi? Tutaj największy spoiler - pokój ma de facto dwie linie, które są od siebie tak naprawdę niezależne. Co więcej, o ile jedna z nich jest prostolinijna, druga ma momenty, które można robić symultanicznie. To wszystko sprawia, że pokój cały czas odkrywamy na nowo i czujemy się pozytywnie zagubieni - tak, jakby przed nami była prawdziwa misja, a nie rozgrywka ze scenariuszem. I tutaj, na sam koniec dochodzimy do elementów, które sprawiają, że to był naprawdę wyjątkowy czas.
Magia i eksploracja. Jak wspomniane wyżej, ten pokój robi wszystko, abyśmy weszli w swoją rolę. Rolę uczniów Hogwartu, którzy mają bardzo konkretne zadanie, ale nie za bardzo wiedzą, jak się za to wziąć. Mają przy sobie trochę magii, własny spryt i małą wskazówkę gdzie zacząć. I tak właśnie wchodzimy do tej rozgrywki, a jak z niej wyjdziemy zależy wyłącznie od nas. Możemy oddać się zbieraniu punktów dla naszego domu, możemy podjąć się rozwiązania znacznie trudniejszej tajemnicy. A to wszystko z najlepiej zrobioną magią, jaką widziałem. Zazwyczaj w pokojach, nawet jeżeli dostajemy różdżkę, to otrzymujemy też informację „macie miejsca mocy oznaczone czymśtam, dokładnie przyłóżcie różdżkę, wtedy stanie się magia”. Tutaj tego nie ma, tutaj różdżka jest częścią eksploracji. Zastanawiał_ś się kiedyś, dlaczego skoro umiesz w magię nie możesz po prostu w pokoju zrobić „Alohomora” na drzwiach i tyle? Cóż, tutaj czuć, że twórcy też tak pomyśleli. Aby przejść całość trzeba myśleć jak czarodziej. I to, jak w pewnym momencie złapałem się na myśli, że „ej, a w sumie zapomniałem o różdżce, tutaj to czary jak ulał” po to, aby zobaczyć, że rzeczywiście to działa, było niesamowite. Pierwszy raz (a w zasadzie drugi, bo Komnata Tajemnic też to robiła świetnie, ale na mniejszej skali), nie czułem się jak mugol z różdżką, a jak osoba w tym świecie. Może jeszcze mało doświadczona, ale przecież byłem uczniem. I to jest prawdziwa magia tego miejsca, i właśnie dlatego uważam, że to kompletny must-be nie tylko na mapie Trójmiasta, ale i Polski. Dziękuję za zabawę tak dobrą, że aż zmotywowała mnie do ponownego pisania recenzji. Do zobaczenia następnym razem!
PS. Co do poziomu trudności - średniozaawansowani to moim zdaniem minimum. Jeżeli chciecie zrobić pokój na maksa, to jest to naprawdę trudne. Ale nie musicie zrobić wszystkiego, żeby go przejść.
Ми втекли з кімнати: 90 хвилин
Група 4 гравця, включаючи:
Нещодавно відвідані кімнати:
Загальний рейтинг: 10/10
Обслуговування клієнтів: 10/10
Інтер'єр: 10/10
Складність: Жорсткий
